'42 XI. STRAT10MYIDAE, 



Achterlijf hoogstens een weinig breeder dan de thorax, platgedrukt, zeven- 

 ringig. Pooten stevig; het eerste lid der achtertarsen , althans bij het £ , ver- 

 dikt. Kolfjes groot. Vleugels lar.ger dan het achterlijf; radiaal-ader zeer kort 

 en boogvormig; cubitaal-ader gevorkt; uit de iets boven het midden des 

 vleugels geplaatste schijfcel loopen drie aderen naar den vleugelrand, waarvan 

 de beide bovensten ann de basis dicht bijeenstaan en de onderste in de on- 

 middellijke nabijheid der middelste woitelcel ontspruit. 



Van de eerste toestanden is bijna niets bekend ; volgens Schiner is de pop 

 van JB. chalyheata onder mos gevonden. 



Van de 5 Europeesche soorten zijn er 3 in ons land waargenomen, een 

 daarvan echter enkel in Limburg. 



a. Achterlijf zwart of met paarsen metaalglans . . 1. chalyheata Forst. 

 Achterlijf roodgeel b 



b. Vóór de insnijdingen des achterlijfs ingedrukte 



zwarte dwarslijnen; vleugels in beide sexen 



roetbruin 2. clavipes Linn. 



Vóór de insnijdingen geene zwarte dwarslijnen; 

 vleugels bij het J roetbruin, bij het $ met 

 gelen voorrand en zwartbruine randvlek ... 3. vattata Forst. 



1. Beris chalybeata Forst. — Syn. Musea chalyheata, Forst. Nov. spec 

 ins. cent. I. 95; — Beris chalyheata, Meig. Syst. Beschr. II. 4. 4 

 Schiner, Fn. austr. I. 24 j — Stratiomi/s sexdentata, Fabr. Spec. insect 

 II. 418. 12; id. Syst. Anti. 87. 36; — Actina atra , Meig. Klass. I 

 118. 3; — Actina serdentata, Meig. Klass. I. 118. a; — Beris sexden 

 tata , Zett. Ins. lapp, 512. 2 ; id. Dipt. Scand. I. 132. 2; — Beris ohs- 

 cura, Meig. Syst. Beschr. II. 4. 3; Macq. Suit. I. 232. 4; Zett. Dipt. 

 Scand. I. 133. 5; — Beris favipes , Macq. Dipt. n. Fr. 139. 8; id. Suit. 

 I. 233. 9; Meig. Syst. Beschr. VII. 56. 14. 

 6 mm. — Kop glanzig zwart; sprieten zwart, nauwelijks zoo lang als de 

 kop ; het derde lid aan het einde stomp ; schildje met zwarte doornen. Bij 

 het <ƒ de thorax en het schildje glanzig zwart, van boven met blauwen 

 gloed; achterlijf zwart, van boven dof, op den buik glanzig; pooten bruin- 

 achtig; het eerste lid der achtertarsen dik en langer dan de vier overige 

 leden te zamen ; kolfjes en vleugels bruinachtig, de laatsten togen den voor- 

 rand donkerder. Bij het $ de thorax en het schildje metaalgroen; het achter- 

 lijf zwart met paarsen metaalglans ; do pooten roodgeel ; het eerste lid der 

 achtertarsen nauwelijks iets langer dan de vier overige leden te zamen; de 

 vleugels bruinachtig geel met zwarte randvlek. 

 Alleen in Limburg (Maur.). 



echter niet meer dan toevallige afwijkingen zijn, rust de verdeeling van Meigen in 

 soorten met 4, 6 en 8 doornen op een verkeerden grondslag. 



