J. üeris. 443 



2. B. clavipes Linn. — Syn. Mu ca clavipes, Linn. Syst. nat. XII. 

 981. 12; — Slratiomys clavipes, Panz. Fn. germ. IX. 19; Fall. Strat. 

 \%. 10 (vermengd met de volgende soort); — Beris clavipes , Meig. Syst. 

 Beschr. II. 5. 5; Macq. Suit. I. 233. 6; Zett. Dipt. Scand. I. 132. 3; 

 Löw, Stett. Ent. Zeit. 1846. 259. 2; Schiner, Fn. austr. I. 24. 



6—7 mm. — Kop en sprieten zwart ; het eind van den zuiger bruingeel. 

 Voorhoofd bij het $ meer dan het derde d> el van den kop innemende , de 

 sprieten een weinig langer dan de kop. Thorax en schildje met de doornen 

 glanzig zwart; achterlijf roodgeel, vóór de insnijdingen eer.e zwarte ingedrukte 

 dwarslijn; de korte en vrij dichte beharing van den thorax zwart, die van het 

 achterlijf geel. Footen geel, met het eind der schenen, althans der voorste 

 schenen, benevens alle tarsen zwart; eerste lid der achtertarsen langer dan 

 de overige leden te zamen en bij het <$ sterk verdikt. Kolfjes geel. Vleugels 

 in beide sexen roetbruin , aan den voorrand tot aan 't eind der mediastinaal- 

 cel zwartachtig. 



Van tijd tot tijd bij den Haag, in Juni. Ook te Leiden (V. V.), te Haarlem 

 (Weyenb.), bij Rotterdam (Frans.), te Ede (Maitl.) en in Limburg (Maur. en 

 V. d. Br.), 



3. B. vnllata Forst. (PI. XIV. hg. 1). — Syn. Musea vallata , Forst. Nov. 

 Spec. ins. cent. 1. 96; — Actïna vallata, Meig. Klass. I. 119. b; — 

 Beris vallata, Meig. Syst. Beschr. II. 5. 6; Macq. Suit. I. 233. 7; Zett. 

 Dipt. Scand. I. 133. 4; Löw, Stett. Ent. Zeit. 1840. 222. 1; Schiner, 

 Fn. austr. I. 24; — Stratiomi/s clavipes, Fabr. Spec. ias. II. 418. 11; id. 

 Ent. Syst. IV. 208. 24; id. Syst. Anti. 86. 35; — Actina clavipes, Meig. 

 Klass. I. 117. 2; — Beris clavipes, Latr. Cons. gen. 442; — Beris ni~ 

 gritarsis, Latr. Gen. Crust IV. 273. 



5—6 mm. — Gelijkt zeer op de vorige soort, doch is gewoonlijk iets 

 kleiner; op het achterlyf ontbreken de zwarte dwarslijnen vóór de insnijdingen; 

 de vleugels zijn alleen bij het J roetbruin met zwaï tachtigen voorrand, by 

 het $ slechts een weinig bruinachtig, met gelen voorrand en groote zwart- 

 bruine randvlek. 



Veelvuldiger dan clavipes en in bijna alle provinciën van ons land aan- 

 getroffen. 



II. ACTINA Meig. (Klass. I. 117. XXVI). PI. XIV. fig. 3. 



Komt in de meeste kenmerken met het vorige geslacht overeen. De oogen 

 zijn bij de mannetjes niet volkomen samenstootend, maar door het zeer smalle, 

 bandvormige voorhoofd gescheiden; bij het $ is het voorhoofd breeder , maar 

 minder breed dan bij de i?em-soorten ; de palpen zijn duidelijker en drieledig. 

 Het schildje heeft vier of zes doornen. De achterschenen zijn, vooral bij het 

 <£ , met uitzondering van den wortel, sterk verdikt; ook de achtertarsen, in- 

 zonderheid het eerste lid , zijn dik. Uit de schijfcel ontspruiten vier langsaderen , 



