IV. PACHYGASTER. 445 



eerste leden zoo klein, dat het schijnt alsof het derde lid onmiddellijk aan 

 den kop is gehecht; het derde lid kogelrond, vierringig; de eindborstel langer 

 dan de sprieten, recht, tot aan het eind van gelijke dikte. Oogen naakt, bij 

 het (ƒ van boven samenstootend , bij het $ door het breede voorhoofd ge- 

 scheiden; wangen en kinbakken bijna geheel door de oogen verdrongen; 

 zuiger teruggetrokken , met vrij breede eindlippen ; palpen klein. Thorax naar 

 achteren breeder dan van voren ; schildje zonder doornen. Achterlijf kort 

 eivormig, merkelijk breeder dan de thorax, gewelfd, vijfringig. Pooten kort. 

 Vleugels langer dan het achterlijf; de aderen grootendeels ongekleurd ; hulp- 

 ader en subcostaal-ader op ruim halve vleugellengte den voorraad bereikende; 

 radiaal-ader zeer kort en weinig duidelijk; cubitaal-ader aan 't einde gevorkt, 

 de onderste arm opwaarts naar den voorrand gebogen; schijfcel vrij groot, 

 ongeveer vijf hoekig ; uit haar ontspruiten drie langsaderen , waarvan de 

 bovenste in de vleugelspits uitloopt; de ader die de bovenste wortelcel van 

 de middelste afscheidt, dikwijls zeer onduidelijk. 



De soorten zijn allen klein (1,5 — 4 mm.), naakt en eenkleurig zwart, met 

 de pooten en sprieten lichter. De larven leven in rottende plantenstoiïen, 

 onder boomschors, in vermolmde boomstammen enz.; die van P. ater is lang- 

 werpig, platgedrukt, roodachtig grauw met drie donkere langsstrepen ; het 

 lichaam bestaat uit elf ringen, elk ter wederzijde met een borstelhaar; de 

 hoornachtige, stomp kegelvormige kop is smaller dan de volgende ringen en 

 heeft ter wederzijde een zwart oogje; de laatste ring is zwart, halfrond met 

 verscheidene borstels. 



Er zijn zes soorten uit Europa bekend , waarvan er twee in ons land wor- 

 den gevonden. 



a. Vleugels aan de wortelhelft zwartachtig; pooten 



bleekgeel met zwarte dijen 1. ater Panz. 



Vleugels geheel glasachtig; pooten geheel bleek- 

 geel , 2. Leachii Curt. 



1. Pachygaster ater Panz. — Syn. Nemotelus ater, Panz. Fn. germ. 

 LIV. 5; — Vappo ater, Latr. Gen. Crust. IV. 278; id. Cons. gén. 412; 

 Fabr. Syst. Anti. 254. 1; — Pachygaster ater, Meig. Klass. I. 146. 1. 

 pi. 8. fig. 19—24; id. Syst. Beschr. KL 102. pi. 24. fig. 16—23; Macq. 

 Suit. I. 264. 1; Zett. Dipt. Scand. I. 152. 1; Schiner, Fn. austr. I. 3; — 

 Sargus pachygaster , Fall. Strat. 13. 1. 

 3 — 4 mm. — Zwart met eenigen glans en fijne stippeling; op den thorax 

 eene korte gele beharing. Sprieten bij het <$ zwart, bij het $ roodgeel, met 

 bleekgelen borstel. Pooten witachtig; de heupen en de dijen tot dicht bij het 

 einde zwart. Kolfjes zwart met den knop van boven wit. Vleugels aan de wor- 

 telhelft zwartachtig met de aderen donker, overigens glasachtig met ongekleurde 

 aderen; de rand vlek een weinig geel. 

 Bij den Haag niet zeldzaam in Juni en Juli; ook bij Amersfoort, te Bloe^ 



