450 XI. STRATIOMYIDAK. 



VII. EPIIIPPIUM Meig. (Latr. Gen. Crust. IV, 276). PI. XIV. fig. 10. 



Sprieten als bij het vorige geslacht , doch het derde lid zesringig ; aange- 

 zicht een weinig gewelfd ; oogen behaard , bij het £ van boven samenstootend , 

 bij het $ door het breede voorhoofd gescheiden ; zuiger teruggetrokken ; palpen 

 tweeledig. Thorax naar voren versmald, aan beide zijden meteen stevigen 

 doorn; ook aan de achterzijde van het schildje een paar doorntjes. Achterlijf 

 merkelijk broeder dan de thorax, vijfiïngig, van boven zeer gewelfd. Pooten 

 niet zeer verlengd , de achterschenen een weinig gebogen. Aderbeloop der 

 vleugels als bij de beide voorgaande geslachten. 



De eenige soort van dit geslacht is ook in ons land, doch alleen in 

 Limburg gevangen. 



Ephippium tlioracicum Latr. — Syn. JËp&ipp. tlwracicum , Latr. Gen. 

 Crust. IV. '276; id. Cons. génér, 442; Macq. Suit. I. 252. Ij Schiner, 

 Fn. austr. I. 9; — Stratiomys ep/iippium, Fabr. Spec. ins. II. 417. 2; 

 id. Ent. Syst. IV. 264. 6; id. Syst. Anti. 79. 4; Panz. Fn. germ. VIII. 

 23; — CU telt aria epldppium , Meig. Klass. I. 154. 1. pi. 7. fig. 27 — 30; 

 id. Syst. Beschr. III. 122. 4. pi. 25. hg. 25. 

 10,5 mm. — Glanzig zwart; sprieten zwart; voorhoofd bij het $ met een 

 paar witte vlekjes; thorax van boven met eene menieroode viltige beharing 

 dicht bedekt ; schildje zwart met twee omhoogstaande behaarde doorntjes ; 

 pooten zwart; kolfjes geel; vleugels bruinachtig, aan den voorrand don- 

 kerder. 



Een exemplaar bij Venlo gevangen (V. d. Br.). 



Volgens de waarnemingen van Von Roser leeft de larve in rottende planten- 

 stoffen , volgens die van Mistel in mierennesten ; zij zou slechts zeer langzaam 

 ontwikkelen. 



VIII. ALLIOCERA Saund. (Transact. of the Entom. Soc. of London , 

 IV. 62). 



De eenige soort van dit geslacht (AU. graeca Saund.) bewoont het zuid- 

 oostelijke deel van Europa, en onderscheidt zich van de overige Stratiomyinen 

 met een tweedoornig schildje vooral door de sprieten, waarvan het derde lid 

 aan het einde verbreed en eenigszins tweelobbig is; de cubitaal-ader is slechts 

 onduidelijk gevorkt. 



IX. PYCNOMALLA Gerst. (Linn. Ent. XI. 319). PI. XIV. fig. 11. 



Komt in de meeste kenmerken met het volgende geslacht (Straf iomyia) 

 overeen; de vier uit de schijf cel ontspruitende langsaderen loopen evenwel 

 recht en zijn tot aan den vleugelrand duidelijk; de onderste dezer aderen is aan 

 haren oorsprong van de middelste wortelcel verwijderd; de oogen zijn bjehaard. 



