IX. PYCNOMALLA. 451 



Ëéne soort (P. splendens Fabr.) komt voor in Spanje en Portugal ; eene 

 andere (P. aurifiua Erichs.) in Algerië, 



X. STRATIOMYIA Geoffr. (Hist. des ins. II, Straüomys) 1). PI. XIV. 

 fig. 12 en 13. 



Sprieten langer dan de kop ; het eerste lid recht vooruitstekend , drie- of 

 viermaal zoo lang als het tweede; het tweede en derde zijwaarts afstaande; 

 het derde smal en lang, vijfringig. Aangezicht iets gewelfd, niet vooruitste- 

 kend, maar integendeel een weinig terugwijkend. Oogen bij het g van boten 

 samenstootend of bijna samenstootend , bij het $ door het breede voorhoofd 

 gescheiden. Zuiger min of meer uitstekend, met breede eindlippen ; palpen 

 klein , soms met vrij duidelijke geledingen. Thorax plat gewelfd , met een' 

 dwarsnaad ; schildje aan den achterrand met twee doornen. Achterlijf breeder 

 dan de thorax, een weinig gewelfd, aan den wortel hoekig, aan het einde 

 afgerond. Pooten vrij kort. Vleugels iets langer dan het achterlijf, in 't midden 

 breed; subcostaal-ader aan 't eind opwaarts gebogen, voorbij de halve vleugel- 

 lengte in den voorrand uitloopende; radiaal-ader zeer kort; cubitaal-ader mede 

 kort, aan 't einde gevorkt; de bovenarm steil, in den vorm van een dwars- 

 adertje; uit de schijfcel ontspruiten vier flauw aangeduide, sterk gebogen, den 

 vleugelrand niet volkomen bereikende langsaderen, waarvan de bovenste bij de 

 vleugelspits uitkomt en de onderste zeer dicht bij de middelste wortelcel of 

 zelfs werkelijk uit die cel voortspruit; onderste wortelcel langwerpig, met 

 haar einde nog iets voorbij de halve vleugellengte reikende. 



Deze vliegen zijn vr\j groot (11 — 16 mm.), zwartachtig, meest met gele 

 zij vlekken op het achterlijf; zij zitten veel op schermbloemen en zijn zoo 

 traag, dat zij zich zelfs met de vingers laten vatten. De larve van eene soort, 

 waarschijnlijk Str. furcata Fabr., is reeds door Swammerdam zeer uitvoerig 

 beschreven en afgebeeld (Bibl. nat. II. pi. 39 , 40 en 41). 



Van de 16 Europeesche soorten zijn alleen de beide volgenden in ons land 

 aangetroffen : 



a. Achterlijf met duidelijke gele zijvlekken .... 1. fiircata Fabr. 

 Achterlijf zonder gele zijvlekken, hoogstens met 



eene aanduiding er van door lichtere beharing. 2. longicomis Scop. 



1, Stratiomyia furcata Fabr. — Syn. Stratiomyia furcata, Fabr. Ent. 

 Syst; IV. 264. 5; id. Syst. Anti. 78. 3; Meig. Syst. Beschr. III. 138. 5. 

 pi. 26. fig. 12 en 13; Macq. Suit, I. 242. 5; Zett. Dipt. Scand. I. 

 135. 2; Löw, Isis 1840. 556; Schiner, Fn. austr. I. 16; — Str. 

 ripavia, Meig. Syst. Beschr. III. 138. 6; Macq. Suit. I. 242. 6; Schiner, 



1) De naam Stratiomys, door Geoffroy aan dit geslacht gegeven , is op grammaticalen 

 grond door Löw verworpen en in dien van Stratiomyia veranderd. 



