KI. STIUTIOMYIDAE. 



10 mm. — Kop bij het £ groot, het aangezicht zwart, in 't midden 

 duidelijk gekield en geelbruin; bij het g het aangezicht en het voorhoofd 

 geel, de kruin zwartachtig , welke kleur zich somwijlen iets meer naar voren 

 uitbreidt. Sprieten kort, eenigszins roestkleurig , soms aan de spits of ook aan 

 den wortel gebruind; de beide eerste leden van gelijke lengte. Thorax zwart- 

 bruin, dicht met bleekgele of vaalgele beharing bedekt; schildje aan den wortel 

 zwart, de rand en de beide doornen groenachtig geel, de laatsten meest met 

 donkere spits. Achterlijf heldergroen, met breeden zwarten, ter wederzijde 

 achter elke insnijding ingebogen rugband, die op de laatste ringen eer smaller 

 dan breeder wordt, van achteren is afgerond en niet volkomen den anus be- 

 reikt; bij het $ deze band breeder en de hoeken ter wederzijde nog scherper. 

 Pooten geel. Kolfjes lichtgroen. Vleugels glasachtig; de aderen bij den wortel 

 en den voorrand, de schijfcel daarin begrepen, geel; de eerste der uit 

 de schijfcel voortspruitende langsaderen volkomen; de derde verkort of rudi- 

 mentair. 



Zeer zeldzaam, slechts eenmaal het g bij Rotterdam (Frans.). 



6. Od* hydroleon Linn. — Syn. Musea hydroleon, Linn. Fn. suec. 1782; — 



Stratiomys hydroleon, Fabr. Spec. ins. II. 417. 7; id. Ent. Syst. IV. 



267. 17; id. Syst. Anti. 82. 19; De G. Ins. VI. 154. 3. pi. 9. fig. 4; 



Schrank, Fn. boica , 2382; id. Ins. Austr. 888; Fall. Strat. 8. 4; Panz. 



Fn. germ. VII. 21; Schellenb. Genr. d. Mouch. 24. fig. 3; Meig. Syst. 



Beschr. III. 148. 17; Zett. Dipt. Scand. I. 140. 10; — Odontomyia 



hydroleon, Latr. Gen. Crust. IV. 275; Meig. Klass. I. 131. c; Macq. Suit. 



I. 247. 9; Schiner, Fn. austr. I. 19; — Stratiomys vulpina , Panz. Fn. 



germ. LVIII. 24; — Odontomyia angulata , Meig. Klass. I. 133. h. 

 8,5 — 9 mm. — Kop bij het £ geheel zwart met behaarde oogen; bij het 

 $ geel, met de kruin , eenige ingedrukte plekken op het voorhoofd en de 

 kinbakken zwart; de oogen naakt. Sprieten zwart of zwartbruin. Thorax naar 

 voren versmald, zwart, bij het £ met geelbruine beharing, bij het % met 

 goudgeel vilt; schildje aan de spits benevens de doornen geel. Achterlijf groen, 

 van boven met aaneengehechte zwarte dwarsbanden , die den z'yrand niet ge- 

 heel bereiken. Pooten geel ; kolfjes groen. Vleugels glasachtig, met geelachtige 

 aderen ; het aderbeloop als bij de voorgaande soort. 



Ofschoon deze soort mij niet bekend is, neem ik haar hier op, omdat De 

 Geer uitdrukkelijk vermeldt, dat hij haar in ons land heeft aangetroffen; 

 waarschijnlijk zal zij er later wel worden teruggevonden. 



Tot de Fauna van Middel-Europa behooren nog de volgende soorten , die 

 misschien te eeniger tijd ook in ons land kunnen worden ontdekt: 



Od. microleon Linn. (Fn. suec. 1781), het eerste sprietenlid een weinig 

 verlengd, als bij argentata, waarmede zij ook in grootte overeenkomt; het 

 zwaite achterlijf bijna naakt, met witte zijstrepen en witten anus. 



Od. anrmlata Meig. (Syst. Beschr. III. 143. 11). Verwant aan ornaia, 



