460 XI. STRATIOMYIDAE. 



beide sexen door het min of meer breede voorhoofd gescheiden ; bijoogen in 

 een' driehoek op gelijken afstand van elkander staande of het voorste van de 

 beide anderen verwijderd. Zuiger teruggetrokken met smalle eindlippen ; palpen 

 uiterst klein en onduidelijk. Thorax naar achteren iets verbreed; schildje zonder 

 doornen. Achterlijf veel langer dan de thorax, aan den wortel versmald. 

 Vleugels groot; al de aderen donker; cubitaal-ader gevorkt; uit de schijfcel 

 gaan drie , uit de middelste wortelcel nog eene langsader naar den achterrand, 

 waarvan de derde evenwel gewoonlijk niet geheel is doorgetrokken. 



De larven zijn in koemest, onder steenen enz. gevonden. De vliegen zijn 

 van 6,5 tot 13 mm. lang en glanzig metaalgroen. Van de 13 Europeesche 

 soorten zijn de drie volgenden in ons land aangetroffen. 



a. Pooten geheel of grootendeels zwart , alleen de 



knieën en min of meer het eerste lid der 

 achtertarsen geel; vleugels met wegsmeltende 

 zwartbruine vlek midden tegen den voorrand . 1. cuprarius Linn. 

 Pooten geheel of voor een groot gedeelte roodgeel 

 (soms de dijen en de voorste schenen zwart of 

 zwartbruin); vleugels eenkleurig zonder ver- 

 donkerde randvlek b 



b. Bijoogen op gelijken afstand van elkander; achter- 



lijf bij het $ aan den wortel geelrood . . .2. bipunctatus Scop. 

 Bijoogen op ongelijken afstand van elkander; het 

 voorste van de beide overigen verwijderd; 

 achterlijf aan den wortel niet rood .... 3. flavipes Meig. 1) 



1. Sargus cuprarius Linn. (PI. XIV. fig. 17—19). — Syn. Musea 



cupraria , Linn. Fn. suec. 1853; Fabr. Spec. ins. II. 446. 52; id. Ent. 



Syst. IV. 335. 96; — Nemotelus cuprarius, de G. Ins. VI. i^OO. 16. 



pi. 12. fig. 4 en 5 ; — Sargus cuprarius, Fabr. Ent. Syst. suppl. 566.1; 



id. Syst. Anti. 256. 3; Fall. Strat. 15. 2; Latr. Gen. Crust. IV. 28; id. 



Cons. gen. 442; Meig. Klass. I. 143. 3; id. Syst. Beschr. III. 106. 1; 



Macq. Suit. I. 260. 1; Löw, Isis 1840. 553; Zett. Ins. lapp. 576. 1; id. 



Dipt. Scand. I. 157. 1; Schiner, Fn. austr. I. 21 ; — Sargus caerulei- 



cornis, Meig. Syst. Beschr. III. 107. 2. 

 8 — 10,5 mm. — Glanzig metaalgroen, soms tot het koperkleurige of staal- 

 blauwe overgaande. Sprieten zwart of zwartbruin ; zuiger bleekgeel ; op het 

 voorhoofd boven de sprieten twee witte vlekken ; oogen in 't leven donker- 

 groen met purperen dwarsstreep; het voorste der bijoogen van de beide anderen 

 verwijderd (fig. 19). Achterlijf meest koperkleurig, van achteren paars; be- 

 haring van thorax en achterlijf grijsachtig. Pooten zwart of zwartbruin , met de 



1) De soort, die als S- nitidus Meig. in de Bwst. dl. I. blz. 191 n°. 201 vernield is, 

 moet uit de rij der inlandsche soorten wegvallen; de daartoe gebrachte voorwerpen 

 waren niet anders dan mannelijke exemplaren van S. flavipes Meig. 



