XV. SARGUS. 46i 



knieën en dikwijls ook het eerste lid der achtertarsen roodgeel 1). Kolfjes 

 geel. Vleugels aan de wortelhelft glasachtig , verder een weinig gebruind ; de 

 aderen en de rand vlek zwartbruin , deze laatste omgeven door eene bruine 

 schaduw, die zich over de schijfcel en het eind der beide bovenste wortelcellen 

 uitstrekt. 



Allerwege zeer gemeen, in Juni tot Augustus. 



2. Sargus bipunctatus Scop. — Syn. Musea bipnnctata , Scop. Entom. 

 carn. 341. 316; — Sargus bipunctatus, Schiner, Fn. austr. I. 21; — 

 Ghrysonotus bipunctatus, Löw, Verh. zool. bot. Ges. V. 131; — Sargus 

 Beaumuri, Meig. Klass. I. 142. 1; Fabr. Syst. Anti. 256. 2; Meig. Syst. 

 Beschr. III. 109. 6; Guér. Icon. ins. 545. pi. 98. fig. 9 ; Macq. Suit. I. 262. 

 6; Curt. Brit. Ent. VIL 305; Réaumur, Ins. V. pi 22. fig. 5—8. 



10—11 mm. — Glanzig metaalgroen; voorhoofd boven de sprieten meteen 

 paar witte stippen; schouderknubbels , eene rechte streep van daar naar den 

 vleugelwortel en een zoom om het schildje geel ; oogen in 't leven groen , on- 

 gestreept; bijoogen in een' driehoek op gelijken afstand van elkander (pi. XIV. 

 fig. 20). Achterlijf bij het J koperkleurig, bij het % de beide eerste ringen 

 helderrood, met zwarte rugstreep, de volgenden staalblauw. Pooten geel; 

 tarsen aan het einde bruin. Kolfjes geel. Vleugels een weinig bruinachtig , de 

 randvlek nauwelijks iets donkerder. 



Zeldzaam; te Empe (V. Eyndh.) , op Sterkenburg (V. V.), te Oosterbeek en 

 te Brummen (v. Berara.) , op Beekhuizen (Rits.) en in Limburg (Maur.). 



3. S. flavipes Meig. — Syn. Meig. Syst. Beschr. III. 108. 5. pi. 25. fig. 14 

 en VI. 344; Fall. Dipt. suec. suppl. 2. 9. 2-3; Macq. Suit. I. 261. 4; 

 Zett. Dipt. Scand. 1. 158. 4; Schiner, Fn. austr. I. 21. 



8 — 10,5 mm. — Glanzig metaalgroen; achterlijf koperkleurig, naar 't einde 

 paars; soms deze laatste kleur ver uitgebreid. Sprieten zwart; oogen groen 

 zonder dwarsstreep; bijoogen op ongelijken afstand van elkander, het voorste 

 van de anderen verwijderd; op het voorhoofd boven de sprieten een paar witte 

 vlekjes. Pooten bij het £ zwartbruin , met de knieën , de achterschenen en den 

 wortel der achterste tarsen roodgeel; bij het $ de pooten roodgeel, met de 

 laatste tarsenleden bruin. Kolfjes geel. Vleugels met geelbruine tint, de rand- 

 vlek slechts weinig donkerder. 



Vrij zeldzaam; bij den Haag in Juli (Frans.), bij Leiden en Wassenaar 



1) Niet alle exemplaren vertoonen dit laatste kenmerk (het roodgele eerste lid der 

 achtertarsen); er is overigens echter geen verschil en er zijn overgangen aan te wijzen. 

 Zelterstedt onderscheidt naar de kleur der achtertarsen twee soorten , en geeft aan die 

 waarbij zij geheel donker zijn, den naam van nubeculosus ; Schiner volgt hem daarin. 

 Daar beiden echter eene . mindere grootte aangeven dan voor cuprarius en mijne 

 exemplaren met donkere tarseri even" groot zijn als de anderen, geloof ik deze niet 

 als nubeculosus te moeten bestemmen, doch om dezelfde reden zou ik evenmin durven 

 beweren, dat laatstgemelde soort synoniem is met cuprarius. 



