464 XI. STRA.TIOMYIDAE. 



:}. Chr. flavicornis Meig. — Syn. Sargus flavicornis, Meig. Syst. Beschr. 

 III. 112. 10; — Ghrysomyia flavicornis , Macq. Suit. I. 264. 4 ; Schiner, Fn. 

 austr. I. 23; — S 'argus pallipes , Meig. Syst. Beschr. VI. 344. 11; — 

 Chr. pallipes, Zett. Dipt. Scand. I. 155. 3; — Chr. cyaneiventrisi 

 Zett. 1. c. I. 156. 4. 

 Gelijkt op de vorige soort, ook wat de grootte betreft; doch de sprieten 

 zijn meestal geel , ofschoon dikwijls ook het derde lid bruin is. Van de schou- 

 ders naar den vleugelwortel loopt eene fijne gele streep; de zwarte teekening 

 der pooien is minder uitgebreid en bepaalt zich tot een' ring aan de achterste 

 dijen. 



Minder gemeen dan polita ; behalve den Haag , waar ik de soort nu en dan 

 in Juni tot Augustus aantrof, werden als vindplaatsen door mi] aangeteekend : 

 Utrecht (V. Hass.), Wikkenburg (Wtt.), Arnhem (Rits.), Oosterbeek (Back.), 

 Empe (V. Eyndh.) en Walcheren (G. v. W.). 



Familie XII. COENOMYIDAE (PI. XIV). 



Van stevig gebouwden vorm ; de kop klein , smaller dan de thorax ; oogen 

 bij het (ƒ van boven samenstootend , bij het $ door het voorhoofd gescheiden. 

 Sprieten hoogstens zoo lang als de kop; de beide eerste leden kort en ongeveer 

 van gel'yke lengte; het derde lid cylindrisch, spits toeloopend , onduidelijk ge- 

 ringd. Zuiger een weinig uitstekend ; palpen tweeledig. Thorax kort en breed , 

 sterk gewelfd; schildje met een paar stevige doornen. Achterlijf breed en dik, 

 zevenringig. Pooten zoo goed als naakt; schenen met eindsporen; tarsen met 

 drie voetballen. Vleugelschubben zeer klein ; kolf j es onbedekt. Vleugels in de 

 rust plat op het achterlijf liggende; randader langs den geheelen omtrek der 

 vleugels doorloopende; langsaderen niet tegen den voorrand op elkander ge- 

 drongen; cubitaal-ader gevorkt; schijfcel langwerpig, door eene vertakking der 

 discoidaal-ader gevormd, vier aderen naar den vleugelrand uitstootende; alle 

 achtercellen open; de drie wortelcellen van gelijke lengte. 



Deze uiterst kleine familie bevat slechts een enkel Europeesch geslacht, 



COENOMYIA Latr. (Précis des Caract génér. des ins.). 



en dit geslacht slechts éöne Europeesche soort , C. fervaginca Scop. , die ook in 

 Noord-Amerika voorkomt. Eerst in den laatsten tijd is deze voor het eerst in 

 ons land gevangen. Veelvuldige afwijkingen in kleur en teekening en de on« 

 zekerheia waar zij in het systeem moest worden gerangschikt, zijn oorzaak ge- 

 weest dat zij vroeger onder een aantal verschillende namen is beschreven. De 

 larve leeft in vermolmd hout; de vlieg is even traag als de Stratiomyiden. 



