107 



WiUdenoic in Enumeratione plantarum horti berolinensis 1. c, Kunth in Synops. 1. c. et post eos De 

 Candolle in Prodromo 1. c. Fagäram Pterotam Linnsi Amoen. V. p. 393 et Fagaram lentiscifoliam 

 Willd. 1. c. synonyma habent. Linnmis plantam suam »foliis trijugis, foliolis integerrimis» descripsit; nostra 

 autem folia habet exacte 5-juga et foliola superne serrata. Ktmth insuper speciem suam »raelii (foliorum) 

 aculeolata» praeditam dixit, quod in nostra minima occurrit. Specimina Z. Pterot^ in herbario Kunthiano 

 cum speciminibus F. lextiscifolle authenticis in herbario Willdenowii attente comparavimus, nec possumus, 

 quin ea specie dissimilia habeamus. In lentiscifolia semper petioli aculeis duobus oppositis, fusco-niten- 

 tibus, basi applanato-dilatis, subpersistentibus, stipuliformibus interne instructi sunt. In Z. Pterota e con- 

 trario aculei (ssepius) solitarii, citius decidui, cinereo-opaci conspiciuntur. Foliola etiam in priori vulgo bre- 

 viora, magis in formam obovatam vergentia. 



ZYGOPHYLLE^ R. Br. 



170. TRIBULUS. 



Tournef. Linn. gen. n. 532. Endl. gen. n. 6030. 



351. T. ciSTOiDES L. sp. 534. DC. prodr. I. p. 703. HooJc. 1. c. p. 231. 



Hab. in arena litorali insularum Indefatigable (Ipse), Albemarle (Macrce) et James 

 (Darwin). 



Folia magna, saltem 7-juga; foliola vix sequalia, summa minora, omnia obliqua, sericea, subcrenata; 

 cocci non raro transverse 5-loculares. A forma vulgari statura elatiori non parum diversus. 



352. T. (tereestris var.?) seeiceus Ands.: foliis 6-jugis, foliolis utrinque adpresse sericeo- 

 villosis, subdecrescentibus, denticulato-ciliatis; pedicellis petiolo brevioribus; carpellis 5, 

 connatis, transverse 4-locularibus. 



a. ERECTUS: caule erectiusculo J-pedali, ramis saltem strictis. 



Hab. locis aridis insulas Cbatham. 



b. Hl^MiFUSUS: caule digitali, undique ramoso, ramis depressis. 

 Hab. locis aridis insulas Charles in regione inferiori. 



Maxima cum T. terrestri affinitas, nec differt, nisi foliolis multo magis sericeis et capsula margi- 

 nibus non 5-partita. Capsula suturis elevatis superne 5-radiata, inferne umbilicata, in singulo cocculo acute 

 bicornuta, spinis pube substellata dense villosis. 



Est autem verus T. terrestris L. sp. 554 prsesertim species europaea et africana, vix Americs au- 

 stralis incola. 



353. T. MAXIMUS Linn. sp. 553. DC. prodr. I. p. 704. ~ adscendens Ands. 1. c. p 245. 

 foliis 3-iugis, foliolis penultimis majoribus; pedunculis erecto-patentibus, hispidis; car- 

 pellis tuberculato-decemcostatis, la3virostratis , dispermis. 



Hab. locis graminosis, siccis regionis inferioris insularum Chatham et Charles (Ipse). 



Caules simplices vel basi vix ramosi, adscendentes, angulato-striati, superne tenuiter pubescentes, di- 

 gitali-pedales vel ultra, apice incurvati. Folia vulgo trijuga; foliola oblonga, acutiuscula, basi insequali et 

 latere exteriore magis curvato subfalciformia, paris penultimi maxima, supra glabra, omnia subtus pilis ad- 

 pressis pubescentia, minutissime denticulata, ciliata. Stipulffi lineari-lanceolatse, basi longe angustatse, pecti- 

 nato-ciliatse. Pedunculi laterales, subpollicares, strictiusculi, pilis divaricatis hispidi. Sepala linearl-subulata, 

 longe hispida. Petala calycem vix sequantia. Fruetus e cai-pellis 5 compositus, superne rostratus ibique 

 laevis; carpella dorso bicostata, ad medium in singula costa tuberculis 2 — 4 elevatis notata, pilis uncinatis 

 conspersa, bilocularia, disperma. 



Botanik. I ^ 



