94 Sullo spostamento del .■mercuiiio ce. 



„ 5. LVIII. Alia minore guttiila (ut refort idem Auctor) 

 in aere et in aqua examiiiata, tuia ante, tuni post ammissam 

 priorem temperaturam ( quam aminisit mediante ignitione lou- 

 giore , scilicet semilioraria ) adeo immiiiuta est, ut moles ad 

 luolem esset ut 100 ad 96 ^ ; cum prioris guttae, inoles fuerit 

 ut ICO ad 90 }. Observavit euim etiam in aliis solidis globu- 

 lis, quo diutius candescunt in igne ita tamet) ut non patian- 

 tur tusionem, eo niagis molem eorum imminui. Forse ( subit 

 auctor ) perchè nieglìo vanno poco a poco condensandosi , ed 

 unendosi a Inogo loro le parti, che forzatamente stavano des- 

 tese e rare, perchè di poi in certo spazio di tempo , come di 

 due ore incirca, non s'' addensano piìi , se non si fondono in 

 modo die le gallozzole dì dentro si diminuiscano (i). ,, 



,, § LIX. Idem auctor diversa adducit expcrimenta a se 

 ipso habita, quibus ostendit duritiem ciialybis majoiem dnri- 

 tie ferri non provenire ex eo quod f'errum densius evadat me- 

 diante temperatura, ut plurimi judicant, siquidem , ut ipse 

 asserit ( quod etiam verissimum est ) ferrum temperatum le- 

 vius esse in ispecie , adeoque minus densum , quam ferrum 

 simplex. 



Primo, inquit iile , frustulum chalybis temperatum per- 

 fecte, seu ut ajmit a tutta tempra^ exliibult pondns propor- 

 tionaliter ad aecjnalem molem aquae, ut 7716 ad looo. illud 

 idem frustulum distemperatum fuit ad ipsam aquam ut 7791 

 ad 1000. 



Secundo. Idem IVustulum exi"uo caloie rursus tempera- 

 tum fuit in dieta ratione ut 7779 ad 1000 ec. ce. 



,, Liber undecimus. De adliaerentia paitium ad invicem in 

 eodem corpore, et de resistentia discontinuationis. Gap. I. 

 pag. 4^7- 



5. Vili. Dum ferrum ignitum et consequenter etiam di- 

 latatum et cxteiisum ad majorem molem, extinguitur in aqua, 



(1) Ni- abljKuiio un l'Sempio nelle coji dette L.igriuie bataviclie. 



