(3ii) 

 E li E G I A. 



Si te cura coguit , tangit si pectora moeror 



Justa nimis , Siren, causa cloloris adest. 

 Namque sinu Parcae fatalia stamina nentes 



Immites natuni surripuere tuum ; 

 Qui dulces colles linquens , et amoena vireta 



Qua spirai placidis mitior aura viodis , 

 Longinqiias audax properat pervadere terras , 



JVec tirnet aegrotas ire , redire vias ; 

 Qua passim sacca caedit mors horrida falce , 



Expedit et tristes sanguinolenta mamis, 

 lam furit immissis morbi vis ejfera hahenis , 



Et priscum perdunt corpora laeta decus ^ 

 lam nato exiincto ducens suspirìa mater 



Scissa comas tristes solvitur in lacrimas : 

 u4st ipse liaud renuit tot summa pericula adire , 



Nec piget extremis succubuisse malis. 

 Ut si morbus atrox , mortis si pallida imago 



Auderet nostros corripuisse lares , 

 Illius indomitos sciret cohibere furores , 



Et Palriae medicas applicuisse jìianus. 



* 



