188 



lares, adpressae ciliatae, superiores minores, crebrae, marginem 

 cupulae circumtegenles; geinmae ovales, squamae eariim ovali-lanceo- 

 latae, rotundatae apice breviter ciliatae vel interdum (morsu insecti) 

 in coniam squainosam globosam, demum stramineo-scariosam dege- 

 nerantes. Arbor sat robusta, raro fertilis. In collibus sylvaticis ad 

 Tuskanec et Cmrok; reliqiiis rarior. Aug. Sept. 1878." (Cl. Wies- 

 baur misit sub nomine Quei^cus aureae? Wierzb. ex Kallisburg. 

 Ramasek). 



C. Aus der Gruppe der Qu. pedunculata Ehrh. 



14. Qu. pedunc. Ehrh. forma : stenocarpa m. „Folia cuneato- 

 oblonga, deorsum angustata; symmetrica, lobata; lobis brevibus, latiu- 

 sculls, rotundatis; sinus divergentes; apice foliorum late-rotundato, 

 vel trilübulato, lobulo supremo inciso, vel retuso; basis cordata pe- 

 tiolo brevi insidens. Fructus in pedunculo longo solitarii, gemini vel 

 terni et tunc duo inferiores oppositi; cupula brevis, gracilis, cyathi- 

 formis basi angulose contracta, tomentoso-pilosella, gibbosa, squamis 

 breviusculis, sparsis, ad ciliatum cupulae marginem crebrioribus, pa- 

 tulis; glans tenuis, cylindrica, cupula sua triente longior, apice atte- 

 nuata, longe stylosa; cicatrix affixionis convexa. Arbor excelsa, ramis 

 validis in elegantem faciem umhelliformem dispositis, inferioribus 

 longissimis pendulis, terram petentibus. In sylvis planis; croalice 

 „Kosnjak" dicla. Aug., Sept. 1878." 



15. Qu. pedunc. Ehrh. forma: laciniata m. (Rad jugosl. Akad. 

 XXII, p. 19, 1872). „Fülia elongata, breve peliolata, in ramulis ter- 

 minalibus peliolo adpresso basi cordala insidenlia, polymorpha; laci- 

 niae inaequales, jam medietatem paginae, jam lotam paginam nsque 

 ad costam primariam secantes, lanceolatae, ensiformes, vel truncalae; 

 nervo dorsali crasso, basi plerumque brunneo sursum versus pallide 

 flavescente; pagina utraque glabra, sublus glauca. Fructus solitarii 

 vel gemini, pedunculo longo msidentes; glans cylindrica, apice angu- 

 stata, stylo longo provisa, mferne in vivo aurantiaca parte superinre 

 flavo-virens atque viride-slriata, demum fuscescens, sIriis saturatio- 

 ribus quidpiam prominulis, cupulam suam triente excedens, haec 

 brevis depresse cyathitormis, tomentosa, squamae verrucosae, minutae, 

 sparsae, adpressae; inferiores trianguläres, insequentes lanceolatae, 

 ciliatae, cicatrice affixionis plana. Inter frulices pone viam ad Goljak 

 etiam alibi in sylvis; fine Sept. 1878." 



Conformatione foliorum accedit ad Qu. Haas., quae folia laci- 

 niata habet, caeterum fructibus diversa. (Kotschy; Eichen Europ. 

 und des Orients, tab. II). Voce populi „Tonac" dicta. 



16. Qu. pedunc. Ehrh, forma: Ettingeri m. (Rad jugosl. Akad. 

 XXII, 1872). „Folia cuneato-oblonga, pauci atque braciiyloba, sym- 

 metrica, lobis consimilibus rotundalis, irregulariter oppositis, lobo 

 supremo rotundato, emarginato vel in lobulos inaequales diviso; basis 

 cordata, petiolus brevis. Fructus speciosi, globosi, solitarii vel gemini, 

 longe pedunculati; glans magna ovali-gloi)Osa cupula sua ter qua- 

 terve longior, apice umhonato-retiisa, slylo valido instructa, cupula 



