18 Camilu Ranzani 



ruin eliain magnluidine dentium anteriorum maxillae superio- 

 ris propiiis accedunt llippoglossis , quam relicjua Syacia uscjue 

 adlmc uiilu aota . 



Mensurae 



Longitudo tota par est Poll. 



« capiiis « 



>' triinci " 



« caudae •' 



« radii medii pinnae caudalis . « 



« basis pinnae dorsalis . . . « 



« basis pinnae analis . , . . « 



Altitudo pariis anlerioris irunci, quam 



metliur linea perpendicularis , 



ducta a basi radii vigcsinii ter- 



tii pinnae dorsalis ( lab. V. 



fig. 1 . a ) ad carinam ventris 



par est « 1 « 9 



Ibidem crassities maxima trunci . . « « « 3 



Agassiziiis in Opcre de Piscibus; quos Spixius collegil in iii- 

 nere per Brasiliam annis 1817-1 820 descripsit Syacinm, qnod 

 Rhombum ocellatum vocavil. Unum tanlummodo piscem hu- 

 jus speciei reperil ipse in regio Mnseo monacliiensi : longim- 

 do ejusdem par erat poUicibus tribns, ac lineis sex. Ego ve- 

 ro habni ex Brasilia a D. Blanchetto Syacium (Tab. VI. fig, 

 1, 2, 3, 4) procul dubio ejusdem speciei , cujus longitudinem 

 totam metiunUir poUices quatuor , et lineae octo. Neque haec 

 duo Syacia duntaxat magnitudine inter se dilTerunt^ verum e- 

 liani numero radiorum pinnarum pectoralium, quos duodecim 

 esse in Syacio occllalo Musei monacliiensis Agassizius affirma- 

 vit, decern tantunimodo sunt in Syacio ocellato Musei, cni 

 praesum. Agassizius omnino siluit de dentibus utriusque maxil- 

 lae; ego autein hos etiam atque ctiam perspexi, atque non si- 

 ne alitpia admiratione comperi in latere dextro , et in parte 

 anteriore laterLs sinistri maxillae superioris Syacii Musei nostri 

 denies esse in duas series distributos . Dentes e quibus con- 



