02 JosEPHi Bertolonii 



tangit , scabrltie sua in illas aliqiiomodo figilur. GunicuH, qiios 

 animal terebrat in ligno, sunt irrcgnlares, llexuosij omnes gau- 

 dent apertura ol)li({ua, suntrpie plus minus ampli ratione ani- 

 malculi, quod illos cllonnat; majores, quns vidi, appropinqua- 

 l)anl suporliciem arhoris dianieUuni semipoUicarom ft-re lia- 

 bentes. Erucae tenuiores, idcoque juniores semper dcgunt in 

 pouiriori ligno, quae quidcm, prout crescunt, ad exteriora gra- 

 diuntur, tandem corrodunt lignum alburno propincpiius, ipsum- 

 que alburnum . Num eruca haec , ante([uam in aureliam con- 

 vertatur , corrodat corlicem , an potiiis cortex corrodalur ab 

 insccto perfectOj poslquam exieril a cuiiiculo, id me lalet. No- 

 vi tanUim, partem extimam cuniculi , quae liinc pertinet ad 

 corticem , inde ad receutius lignum , esse ampliorem , atque 

 sententia mea eruca bic loci veluti in nido transit in aureliam. 

 Quo tempore eruca ab ovo prodoat, hactenus ignotum . Fru- 

 stra quoque per plures annos ipsam erucam pertpiisivi in py- 

 rorum caudicibnSj a quibus exibant insecta perfecta, quae qui- 

 dem magna manu, et ad plura centena colligebam. Denumi 

 anno 1 836 cum in horto scholae agrariae Bononiensis pyrus 

 antiqua praecideretur , plures erucas ex concussione, ictibus({ue 

 securis morluas, aut semimortuas deprehendi, quas inter una 

 tantum erat vegeiior, et vivax; lianc per dies quatuor intra fru- 

 stula lignea ejusdeni arboris diligenter cuslodlvi, quibus ela- 

 psis, vita laborare caepii, abstinuitque a cibo; quare, ne igno- 

 ta periret, circumlitioncm ejus ilHco milii comparavi, mox in 

 prislinum locum resiilui. Rediit aliquis vigor, et animal cibuni 

 «imipsit, qua re summopcre gavisiis sperabam, posse demunj 

 in aureliam transnmtari, sed frustra; ciunqiie pervenisset ad 

 junium anni 1837., quo mense insecta perfecta prodeunt a 

 foramiuibus pyrorum ( liaec auiem foramina sunt semper per 

 longum^ aut per ol)liquum, nunquam per transversum ) , eru- 

 ca altenuari caepit, et in atropliiam labi, in qua hactenus de- 

 git 5 luijas forte rei causa fuit lignum siccum, et durum, in 

 quo eruca detinebatur, ([uod maxillam ejus dexteram infregit, 

 et destruxit, atque ita animal a cibo proliibuit. Igitur, quo in- 

 tervallo idem animal a forma erucae trauseat in aureliam, nu- 

 hi comperlum non est; niliilo tamen secius , cum sciam, in- 

 sectum perfectum copulari juoio , vel julio decedente , cum pin- 



