De bhanchiis IIeterobrakchi 1 55 



alqnc (lentalo . Hoc paclo qnatuor nienil)ranulae super con- 

 vexo ossiuin branclnaliuin dorso ad rectum angrdum innixae 

 se iuvii'om piac iusigni extcusione decussaules brancliiarum in- 

 tcrvalla claudunl, quorum nonnisi ad maximam earum produ- 

 ctionem libera manet communicalio cum sinu appendicum- ar- 

 boriformium. 



Braucliias membraniformes appellaviquatuor descrlptas mem- 

 brauidas piopierca quod veram lianc praeseferunt forniain , 

 et slructuram. Membrana, qua compoiiunlur, admodum tenuis 

 aptis stiis parilcr instrncla est radiis cartilagineis , qui in ex- 

 trema lanium, et postica membranula tribtis aliis sublilimi, 

 siniulque ampliori uliimo evanescunt, et cpiorum ope pro- 

 pagines istae se allernalini sicut branchiae ipsae contrahendo 

 et explicando {lal)elli forraam etiam veiius rmilantur. Api- 

 ces horum radiorum majorem in membrana proniinenliam 

 tnducentes quam quae in spaiiis interpositis locum habet , 

 formam dentatam inipriiuunt margini Iil)ero. Rlombranulae 

 ipsae nomen l^ranchiaruni silji eliani ideo vintlicant, quod mem- 

 brana ejusdem naturae constant , qua verae vestiuntur bran- 

 chiae communes; quam senteniiam tenuit quoque Heusinger, 

 qui hasce propagines branchias crispatas denoniinavit. 



Appendices, sive branchiae arboriformes. En pars appara- 

 tus branchialis, quae maxime interest, et illustratione magis 

 indigot. Pisce ita disposito , fig. 2. tab. XII., ut superna ejus 

 facies coram inspici possit, manifeste, deprehentlilur sinus bran- 

 chialis, in quo resident appendices arboriformes. Appendices 

 ipsae clare discernuntur , quoniam propagines membraniformes 

 rt, «, a, «, quae eas inter, et branchias communes interpon- 

 unlur, exlrinsecus propendent. Hinc facile perspicitur auticam 

 appcndicem c nuilto minorem postica d esse , et anibarum 

 onuiino similem esse figuram , et arboris truncum exhibere 

 foliis carentem, cujus ramusculi innumcri , breves, atque apice 

 obtuso. Ltraque appendix bise branoliia arboriformis maniieste 

 apparet in trunco prope basim bipartita, a puncto scilicet, un- 

 de ab arcu branchial! assurgit. Quam singularitatem itlco no- 

 tandam censeo, quodex ea intelligilur, qua de causa C«r«i aliler 

 ac caeteri Anatomici, quatuor ex utroque latere assignat hujus- 

 moJi appendices. Quamquam alia praeparationc miniuie opus 



