Iter in Apenninum 21 i 



hactenus referl vegelalioriem temporis prinii , et antiqiUNsimi; 

 inamis eniin lioiiilnuin nihil iln uiiquain niutavit , cum regio 

 per novem fere anni menses sub nive ilclilescens cujiiscunque 

 culuirae inipaliens sit, et si quae plantae advenae in eadem 

 occurrunt , hae fortuitae dicendae , seminibus earum a pecore, 

 ab avibiis, a vento pcrlatis. INil igitur niirum, si f^^acciniuin 

 iMyrtdlus L. cundcui nunc ([uoqiie servet locum natalem , 

 quo \irgilii acvo pastores alpium Vaccinia nigra legebant. Hu- 

 mus hcrbis alle substrata ex harnm dissolulione facia est, quae 

 dissolutio cum lente incedat, vegetaliouem portendit antiquis- 

 simam, quod cpiidem magis mag'sque confirmatur a dissolulione 

 forte adiuic lenliori lapidis arenarii appenninei, cujus miculae ad 

 hunuim perficicudam una cum pecoris , aviumquc slercore con- 

 curruut. Radices planUuum prata alpina hie eflicieulium adeo 

 implicantur, et stipantur , ut vix ferrum, quo evellantur, ad- 

 mittant, eaedem fornicem supra humum substratam quodam- 

 modo sistunt, (jui fornix percussus rcsilit, imo resonat, veluti si 

 cavum sub pedibus essot, quod liallucinationem parit , cum 

 reapse nuUus cavernosus locus ibi sit. 



Quae pars hujus regiouis caret crusta terrea , ea sic habe- 

 tiir iribus poiissiinum de causis: 1 ? quia latus pracruptus mon- 

 lis terram non reiinet , prout est de latere oriental!, et se- 

 ptentrionuli Cornu scalarum: 2.» quia venti, et inibres terram, 

 quae pauUatim fit, abripiunt; quae res non modo contingit in 

 ipsis verlicibus inonlium , sed etiam in faucibus deniissioribus 

 veluti in fauce dello StroJJinatojo , nee non in altera fauce , 

 quae sita est inter Cornu Ancisaniun, et Tholuni Scaphaleo- 

 lanum. In crista vero Cornu scalarum tanta est vis luctan- 

 liuin ventorum , el indjrium , ut latus monlis non minus orbe- 

 tur terra, pratoque^ verum etiam aquae pluviae alveum sibi 

 slraverint , quo praecipites riiunt , el lorrentem sistunt: 3.° 

 denique (piia saxa, rupcsque , quae ab editis in inferiora con- 

 tinue delabuntur, iinpediunt, quominus herbae nascantnr, aut 

 si nascanlur, suflocent. Si quae vero adsunt, et liae semper 

 paucae , raraeque, inter rupium , saxorumque rimas tantum 

 degunt, cum h'c loci pauculam , at illis aleudis aplissimam 

 humura reperiant. 



Species, cj^uae iu parte herbosa regionis Nardi occurunl, 

 hae sunt; 



