De NOV. srEc. PisciuM 319 



moilo Rheni , seel eliam Rhodaiii ortum atque ciirsum usque 

 ad iiiaro, paiiterqiie verbis desigiiasse Alpcs couias, mariltiiuas 

 alque pciiiiinas, iiec noii alias rcj^iftiies, in qulbus non slue a- 

 liqiia gloria niilita\it. Cum aulein ipse vivis, lit ita dicam, co- 

 loribiis piiixerit lapsus Rlioni, antecjuam Brigantinum lacum in- 

 greiliatur, atque in dcsciibetido transiluin ejusdcni per liunc 

 lacuin niullain curain posueiit, si poslhaec ali([uis alius insi- 

 gnis lapsus aquaruni Rlieui tunc temporis extitissct, procul du- 

 bio el dc hoc copiose loculus fuisset. Sed ne veibiun (piidem 

 dixit; ergo ex Marcellini silentio de cataractis, quas in Rheno 

 onines aduiirantur, satis abundanler confiinialum est, eas or- 

 tas esse post Marcellini aetateni nempe post saeculum quarium. 

 Quando ergo Plinius scripsil Historian! JNaluralem^ niliil Lam- 

 petras inipediebat, ne ad lacuni Brigantinum conlenderent, i- 

 bique aliquod tenipus cominorarenlur, tamdiu scilicet, quoad 

 i{)saruni ova foctuin fudissent. Atque id ni fallor, significant 

 verba ilia VVnm =(juas ( nenipc Mu^itelas) inirnin diciu, in- 

 ter ^Ipes quo(/nc li/tetiae Uriganlinus hnus aenmlas iimrae- 

 nis generat. JNenipe Plinius in Lampetris majoribus, idcst in 

 Petroniyzonibus niarinis Linnaei, qui pinin's pecloralibus, ven- 

 tralibus, alque anali carent, jure adniirabatur, quod ipsi quo- 

 tannis lam longum iter bis conficerent, vere scilicet, a mari 

 per Rhcnuin, advcrso lluniine ad Lacuni Brigantinum conten- 

 derent, deinde cum autunmus appropin([uarct eadem via ad 

 mare reverterentur. Si autcm Mustelae Plinii fuissent Lola gal- 

 loruni, cum Gesnerus , Hartmanniis, Schinzius aliicpie lestati 

 sint , ipsas toto anno fere in omnibus lacubus, ac fluviis Hel- 

 vetiae commorari, non eiat proleclo cur Plinius miraretur quod 

 ipsae etiam in Lacu Brigantino generarenlur. Ex iis, quae liac- 

 tcnus a me dicta sunt satis manifestuni est I .° Massarium , Ron- 

 delelinm, Salvianum , aliosqne veteres zoologos non sine pro- 

 babili conjcclura, atcpie ralione sibi persuasisse piscem , queni 

 Plinius, et Ausonius Mustelam appellaverunt esse Lampelrani 

 niajorem, idcst Petromvzonem marinum LInnaei: 2.° INihil ob- 

 slare ([uominus credanms Mustelam niarinam Ennii ab eodem 

 Petromv/.one nullo nioiio difl'erre, atque antiqnilus hunc piscem 

 etiam Clupeae nomine vocatum iuisse. 3.° Admodum proba- 

 bile esse Clupeam Plinii nihil discrepare a Petromyzone fluvia- 



^ 



i^ 



