De NOV. Sl'EC. PJSCIUM 533 



miiliifiJi, altera pinna dorsalis ovalis, ac fere-spalulata ; pin- 

 nae voniralcs paivae, firnialac railiis sex arliculatis; analisnou 

 hiunilis ileceni lailiala; cauda salis niaf^na , profunde bifarca, 

 i'uicis apice adniodum aculis; radii iniljiicali breves sexdecitn, 

 lam in niari^inc dorsali, qnam in ventrali^ radii non inibricati 

 ninnero viginli, medii l)ievissimi . Color totins corporis fnsco- 

 aeiieus ad aurenm vergens, in pcclore diltiliorj pinnae conco- 

 lores , puaclis nigris miouiissiinis inspersae. Habitat 



Mensurae. 



poh. I'm. 



Longimdo tota 3. 9 



Longilutlo c;i['il:s —10 



Longiludo trnnci 2.1 



Longiuido candae ~ ! 



Longitudo Cinhi majoris 3. — 



Ahiludo irunci paulo post piunas peciorales --10 



Ibidem crassiiios — 7 



Pisces ilios, quos hodie plerique ex ichthyologis Bagros ap- 

 pellant , Linnaeus in Siluros , Lacepedius in Pimelodos retulit. 

 G. Cuvierius docuit Bagros a Pimelodis vere talibiis diflerre 

 eo quod istoruni vomer dentibns careat, vomer autem Bagro- 

 rum fere obtegatur fascia denlinm, qui adeo breves ^ exiles, ac 

 densi sunt , ut fascia ipsa villosa videatur . Monet insuper Cu- 

 vierius Bagrorum nonnuUos oclo cirrlws habere , alios sex , et 

 alios nonnisi quatuor. Horum duo tanium noti erant Cuvierio, 

 JUe nempe, quem Blocliius Silurum Bagre vocavit, et alter, 

 quem Mitcliillus Silarum marinum appellavit. Hujus nomea 

 tantummodo retulit Cuvierius, atque siluit de opere, in quo 

 Mitcliillus ilium descripsil . Inter multos pisces Bahienses, quos 

 mihi quinque ab hinc annis clarissimus Stephanas Moricandus 

 misit , inveni Bagros duos , quorum unus mihi videtur Silurus 

 Bagre Blochii, alter vero ab islo specie proculdubio difl'ert, ut 

 infra ostendam. Piso (1) aperte dicit Bagros abundare in flumi- 



(1) De Indiae ulriusque re naturali , et raedica. Anistelaedami 1G56 

 in fol. pag. 63. 



