De MoWETA BONONIENSI 371 



mi recepenint; ac deinceps pluries ac pluries modo Cisiuni 

 l^ibertas , modo Ponlificibiis Maximis Obedienlia sibi alterna- 

 tini successere. Nccpie vero interea civilia exlincta sunt odia. 



Kemj>e Antonius Bentivolus funesios Patris appeteus honores 

 (quemadinodum peigit Saviolius) CatieUilos liabuit adversarios, 

 tjiiibus ([uidem obslilit j at insidiae pluries redintegratae suut, 

 eumque postremo ad exiliuoi adegerunt. Importuno autem is 

 sibi tempore est in patriani regredi ausus; siquidem Praetor 

 Ponlificius occulias eum moliri insidias suspicatus, repente 

 comprehendi jussit, et capite damnavit . Mox ejusdem llliiis 

 Hannibal, bello utique expertus, Populoqtie, atque Optimati- 

 bus acceplus prodiit, quem Canetuli ex proditione interfece- 

 runt. lni(juao Canctulorum Famiiiae statini subsequutum exi- 

 litun est; tantaque erga Bentivolorum genus insita omnibus 

 animorum eral proclivitas, ut cum unicus superesset Hanniba- 

 lis lilius, isqne puerulus, Sanctem Beniivolum Herculis Anto- 

 nii fratris filium iioibunij qui Florentiae fabri lignarii arteni 

 exercebat, Bononienses advocaverint, eidemque non tutelam 

 solum orpliani, verum etiam Civitatis Principatum detulerint. 



Atque his quidem tempoiibus melalli omne genus, variae- 

 que magnitudinis cusae Monetae sunt, quae licet cujusvis ex 

 Bentivolis careant nomine ^ eorum tamen Insigne praeferunt, 

 nunc iuferius ad pedes Leonis cum Vexillo , nunc in exer- 

 ^0 sub Clavibus Decussatis , ac sub eo signo , quod Ecclesiae 

 Signuin est, quodque Triregnum nominant . Etenim aetaie 

 Sanctis Bentivoli, dnm tot tanlisque cum civilibus, turn bellicis 

 ingemiscerent vicissiludinibus, cum INicolao V. Pont. Max. pac- 

 lionem Bononienses lecerunt. Ex paciionis autem conditionibus, 

 subdit Saviolius, tutela raagis quara subjeclio exsliiit Civitatis; 

 perpetua nempe Ecclesiae (ides jure jurando promissa a Bo- 

 noniensibus est , nmtuoque est consensu constituium , ul Eccle- 

 siae nomine Legatus quidem Bononiae pracesset, at una cum 

 eo Sexdecemviri Publicam Rem adminislrarent , neque ulla 

 de re sine communi consensione quidquam statui, decernique 

 liceret, turn ut Scxdecemviris Civitatis custodia, et quodlibet 

 Provinciae Oppidura traderetur; denique ut publici reditus om- 

 nes, exiguo pro Ecclesia vecdgali subducto^ in Provinciae Bo- 

 uonieusis ulilitalem aliribuerentur. luterea Sancie Beutivolo vi- 

 T. V. 47. 



