rtvROi\ 49 



Poonpocum defuncta. Spopondimus vero rautuam pactionem ser- 

 vaturos esse , neqtie nobis licere ullum ex supradiclis pactis prae- 

 tergredi; secus iniquum ausum irritum esto, et reus coulinuo sol- 

 vito illi , qui pactis stetit , quaecumque demum fuerit natura aul 

 spe< ies infraction^ , mulctam , aerea talenta triginta , lum dam- 

 nam illatum ex leye aestiinandum , tandem sacras Regibus drach- 

 mas argenti signati tercentas , ac nihilosecius paclio rata permaneat, 

 queinadmodum inter nos sponle convenit. 



Qiiuin pactio ita se haberet , Amenothes suarum iniuriarum ini- 

 tium faciens, — primo, quum in Ammonieo defunctus esset Pamon- 

 thes quidam , — postea , quum ex Lalonpoli (ilia cuiusdam Coriarii 

 translata fuisset, itemque ex Hermonlhe duo filii Philoclis, quorum 

 alter mortuus translatus est ad Ammonieum , alter in Ammonieo 

 mortuus est — similiter , quum filius Sniblaitis incolae Cochlacis 

 Pathyriti (qui pagus mihi fuerat attributus) translatus fuisset ad 

 4-uimonieum , ibique in Ammonieo vita functus esset — atque meum 

 esset haec cadavera curare ; Amenothes praeter ins fasque ea cu- 

 ravit. Nuperrime vero ctiam, anno II , uiense Athyr, quum Erieus 

 Arbecii filius , qui erat Loci-Scriba Pois Libyae Cuptiti , ubi do- 

 micilium suaque omnia habebat , et quodammodo aliis in rebus prae- 

 erat Poi celerisque mihi assignatis pagis , maxime vero oflicialibus 

 Poim incolentibus , Senioris eliam honore insiguitus erat apud alios 

 incolas eiusilem pagi, longeque excellebat; quum, inquam, Ericus 

 forte fori una in urbe Diospolis e vita decessisset, Amenothes inulto 

 magis audacia coilfirmatus etiam hunc curavit violento studio, qua- 

 dain dominandi cupiditate elatus , et rebellum more , sibique ma- 

 guam aucloritatem arrogans , supra se ipsum cogitalione elalus 

 haud dubitavit sive hunc, sive alios supradictos curare, quum ne 

 contingere quidein posset seu ipsos , seu alios quosvis ex pagis 

 mihi aitributis , meum vero esset (eos curare. Atque haec admisit 

 Amenothes) qui in se suscepii pactam inter nos mulctam, nihilique 

 ducit mulctam , quae inde consequitur [ac regibus solveiula est). 



Quare peto , ul eum accersas , ct cogas mihi poenas dare , et 

 Tomo WXIII. 7 



