45 



Het blijkt dat onder roofvogels heterochrosis weinig, onder patrijzen 

 daarentegen veel, onder korhoenders vrij veel voorkomt. De kraai- 

 vogels zijn vrij sterk onderhevig aan albinisme. Bij de spreeuwen 

 is albinisme en in 't algemeen heterochrosis in vergelijking met 

 andere soorten veelvuldig. De huismusch vertoont nog al eens dik- 

 wijls gedeeltelijk albinisme. De akkerleeuwerik heeft, evenals de 

 watersnip, neiging tot melanisme. De lijstersoorten vertoonen dik- 

 wijls gedeeltelijk albinisme. 



Nadrukkelijk wensch ik tenslotte te zeggen dat de hoofdstrek- 

 king van dit artikel is, om te geraken tot een nauwkeuriger waar- 

 neming van de gevallen van kleurafwijking, opdat uit de gemelde 

 gevallen betrouwbare gevolgtrekkingen voor de wetenschap kunnen 

 gemaakt worden. 



Groningen. 



Een paartje(?) van Ciconia nigra (L) in Gelderland 



in 1830. 



In de „Algemeene Konst- en Letter-Bode", voor het jaar 1830 

 (I Deel, pag. 366) vind ik onder de rubriek „Natuurkundige Bijzon- 

 derheden" het volgende vermeld: 



„Voor eenigen tijd werd aan het Publiek berigt: dat zieh de 

 „Zîvarte Verscheidenlieid van den Ooijevaar noordelijk in ons 

 „ Vaderland had vertoond ; thans is ook in Gelderland een tweetal 

 „van deze vogels waargenomen, 't welk zieh, den 20 Mei 11., een 

 „geheelen dag, in den Wildenborch, Kwartier Zutphen, ophield. 

 „Men had hier den zwarten Ooijevaar, voor zes jaren '), nog eens 

 „gezien, doch slechts overtrekkend. (Medegedeeld door den Heer 

 „A. C. W. Staring van den Wildenborch)." 



A. A. VAN Pelt Leghner. 



1) In 1824 dus, in welk jaar twee of drie voorwerpcn bij Groningen geschoten 

 werden. (Zie Snouckaert's »Avifauna Neerlandica", pag. 85, N». 200 en van 

 Oort's »Avifauna of the Netherlands", pag. 138, N". 26). — v. P. L. 



