84 



2. Een andere keer: Vlaamscho gaai, grasmusch, boerenzwaluw, 

 kwartel, spreouw, riotzanger, kleine karekiet, etc. 



3. Dan weer: Zwarte lijster, grasmusch, huismusch, rietzanger, 

 kleine karekiet, kanarie, nachtegaal, tjiftjaf, fitis, zanglijster, spot- 

 vogel, leeuwerik, groenling, etc. 



Met warm weer zingt hij minder overdag, maar dos te meer 

 'sochtends, en 's avonds kan men hem heel zeker na 9 uur nog 

 dikwijls hooren. Men kan zijn gezang tot in het midden van Juli 

 hooren. Op 't einde van Augustus of in 't begin van September 

 vertrekt hij weer. 



Locustella naevia (Bodd.) — Sprinkhaanrietzanger. 

 Breed vogel. Voorjaar — herfst. 



Hij komt stellig niet veelvuldig hier voor, maar ik geloof toch 

 dat hij er broedt, tenminste al 't geen ik van hem heb kunnen 

 waarnemen, doet er mij toe besluiten. Ik zag den vogel twee keer. 

 Den eersten keer den 21«teii Mei 1910. Ik stond aan den noord- 

 oostelijken hoek van den grooten plas bij Duivenhof, tamelijk ver 

 in het riet, en wilde juist een rietgors een bezoek brengen, daar 

 ik zag dat ze haar jongen aan 'tvoeren was, toen ik een luid en 

 eigenaardig sissen vernam. Ik ging dadelijk op het geluid af en 

 ontdekte tot mijn groote vreugde Locustella naevia op geringen af- 

 stand. Daar deze ontdekking voor mij een verrassing was, keek ik 

 op mijn horloge en noteerde : 's morgens 10 Qur. De vogel begon 

 weer te sissen, 'tgeen meestal -74 à 1 minuut duurde, waarop een 

 oogenbhk rust volgde en het sissen opnieuw begon. Dat duurde 

 langer dan een kwartier. Toen ging de vogel längs een rietstengel 

 op en af klauteren, maakte eenige potsierlijke bewegingen en ver- 

 dween. Den tweeden keer ontmoette ik hem in de moerasstreek bij 

 Geloo, den 3deii Mei 1911. Het was tegen 5'/2 uur 's avonds. Daar 

 de vogel aan één stuk siste, kwam ik tamelijk dicht in zijn buurt, 

 totdat de moerassige bodem mij het vorder voortdringen onmogelijk 

 maakte. Het sissen duurde hier hoogstons 20 seconden ; dan volgde 

 een pauze en begon het sissen opnieuw. Daar mijn positie lang- 

 zamerhand ongeraakkelijk begon to worden, moest ik het veld rui- 

 men. Anders hob ik den vogel hier nog nergens ontmoet. Baron 

 Snouckaert van Schauburg heeft wel gelijk, wanneer hij in zijn 

 Avifauna schrijft: „Een in het algemeen verborgen levende en daar- 

 door weinig bekende vogelsoort in Nederland". Maar ook hier zullen 

 herhaalde waarnomingen een bevredigend resultaat opleveren. 



