91 



Pratincola rubicola (L.) — Roodborsttapuit. 



Broedvoge] . Voorjaar — herfst. 



Ofschoon lang niet zoo talrijk als de vorige soort is deze toch 

 in het geheele gebied goed vertegenwoordigd en broedt ook overal. 

 Bovendien schijnt zij ook erg conservatief te zijn, in het opzoeken 

 van haar broedplaatsen. Zoo kan men geregeld ieder jaar een paar 

 aantreffen aan het groote moeras nabij Duivenhof, verder in het 

 heuvelland bij Belfeld en op andere plaatsen. Hij verschijnt hier 

 omstreeks het midden van Maart. Het gezang beteekent niet veel 

 en klinkt tamelijk zwak. Het vogeltje blijft in het najaar nog heel 

 lang bij ons en vertrekt pas in October. Sommige zwerven nog tot 

 in November rond, soms wel nog later. Zoo zag ik nog een voor- 

 werp op een weiland aan de Maas op 22 November, een geelgors 

 en een paar andere vinken waren er bij. Later in den winter heb 

 ik er hier nog nooil, ontmoet. 



Accentor modiilaris (L.) — Bastaardnachtegaal. 

 Broedvogel. Het geheele jaar hier. 



Is hier algemeen als broedvogel in het geheele gebied verspreid. 

 In het midden van Maart en in het begin van April komen ze nog 

 veelvuldiger voor. Maar ook 's winters vindt men ze niet zelden 

 overal. In de plantsoenen van het missiehuis zijn ze reeds sedert 

 jaren den heelen winter door aanwezig en men ontmoet de vogels 

 op iedere wandeling in den tuin. Ook op de voederplaats is hij een 

 zeer stipte en getrouwe gast. Met hun gezang beginnen de vogels, 

 die hier overwinteren, reeds zeer vroeg. Midden in den winter is 

 een zonnestraal voldoende, om hun liedje te ontlokken. Zoo hoorde 

 ik hem in 1910 bijna de geheele maand Januari op drie verschillende 

 plaatsen in Steil zingen. Omstreeks 7 Februari was het gezang van 

 deze soort algemeen, flink en krachtig. In 1911 hoorde ik het eersto 

 voile gezang 31 Januari, en 15 Februari hoorde men het overal. 

 Niettegenstaande de strenge koude van Februari 1912 was het ge- 

 zang 10 Februari toch weer algemeen. Tot laat in het najaar hoort 

 men enkele vogels hun liedje aanheffen; o. a. 21 October 1910; 

 29 October 1911; en in 1912 nog 10 November. Weliswaar klinkt 

 zoo een gezang erg armzalig en wordt zelden tot 't einde toe uit- 

 gezongen. De tonen zijn wel krachtig, maar de vogel breekt midden 

 in het lied plotsehng af. In 't midden van October ziet men ze 

 overal, zelfs op de velden en weiden, of tusschen het jonge kreupel- 



