117 



Het tweede hoofdstuk, dat aan de makroskopische schaal- 

 structuur (de zoogonaamde korrel) gewijd is, vangt aan met een 

 wèlverdiende hulde aan de nagedachtenis van Ludwig Thienemann, 

 den eersten ornitho-oöloog, die de makroskopische eischaalstructuur, 

 aan de hand van een omvangrijk materiaal onder de loupe, met 

 onvolprezen gednld bestudeerd heeft. 



Bij dit onderzoek ook heeft Sz. zieh dezelfde drie vragen gesteld, 

 waarop R. Blasius indertijd längs mikroskopischen weg het antwoord 

 zocht, namelijk : 



1. Geeft de makroskopische structuur over de geheele eischaal 

 gelijke of ovoreenkomstige verhoudingen te zion? Hierop luidt het 

 antwoord slechts bevestigend voor die plekken, welke op gelijken 

 afstand van de eipolen liggen; naar de polen toe blijft de type der 

 structuur wel dezelfde, maar de koiTel zelf wordt geleidelijk gre- 

 ver, tot ze aan de polen het ruwst is. 



2. Is de makroskopische structuur l}ij een en dezelfde soort 

 constant ? 



SziELASKo's antwoord hierop is — in overeenstemming met Thie- 

 nemann's oordeel — bevestigend. 



3. Doen zieh bij vergelijking van nauw verwante soorten con-' 

 stante verschilpunten in de makroskopische structuur voor? 



Be korrel is — zoo luidt het antwoord — bij een en dezelfde 

 soort volstrekt constant; een bepaalde structuur is echter niet uit- 

 sluitend aan één soort eigen, zoodat men bij determinatio vaak 

 ook op andere kenmerken acht dient te slaan; zelfs dan nog zuUen 

 er in de oölogie „Schmerzenskinder" genoeg overblijven; men denke 

 b.v. aan de onderscheiding van eenige soorten der Picidae en Cor- 

 vidae, zooals Sz. terecht opmerkt — (ik zou hier vooral ook willen 

 noemen Paridae en Anatidael). 



Omtrent de poriën (hoofdstuk III) is Sz. van oordeel, dat bij 

 vergelijking van nauw verwante soorten hun aantal, grootte, vorm 

 en diepte in vele gevallen tot onderscheiding der soorten dienst 

 kunnen doen. 



Aangaande den gl an s (hoofdstuk IV) is schrijver tot dezelfde 

 conclusie gekomen als bij de poriën is vermeld. 



Als maatstaf ter aanduiding van de glanssterkte stelde Sz. de 

 volgende, vierdeelige schaal op : 



