119 



doorsnecle uitdrukken, waarin de laatste door de grootste breedte- 

 doorsnede wordt gedeeld, waartoe niets anders noodig is als aan- 

 duiding van de verhouding tusschen de lengte- en breedte-doorsnede 

 eenerzijds en van de verhouding tussclien de beide stukken van 

 de lengte-doorsnede anderzijds. 



Is derhalve : 



de lengte-doorsnede = L ; 



„ breedte- ,, = B ; 



het naar de spitse pool gelegen gedeelte van de lengte-doorsnede = a ; 



het naar de stompe pool gelegen gedeelte van de lengte-doorsnede = b ; 



dan wordt de vorm van elk ei uitgedrukt door de beide verhou- 

 dingen a: b en L: B. Heeft men dus b.v. een ei van Corvus frugi- 

 legiis, waarbij L = 38,4; B = 27,7 ; a = 21,8; b -= 16,6, 

 dan is a : b — 1,313 en L : B = 1,386. 



Ten slotte gaat de auteur (in hoofdstuk VIII) over tot de b e- 

 schrijving van de eischaalstructuur der Europeesche 

 broedvogels, na in een korte inleiding gezegd te hebben het 

 systeem van Fürbringer, dat op anatomisch-palaeontologische feiten 

 berust, te hebben gevolgd, wijl ook zijn (Szielasko's) arbeid even- 

 eens de anatomie der eischaal behandelt en zoodoende een proef- 

 steen voor de ondeugdelijkheid van zulke Systemen moet zijn, die 

 op eenzijdige kenmerken zijn opgebouwd. 



Als resultaat nu zijner onderzoekingen over de eischaalstructuur 

 heeft Dr. Sz. 36 typen opgesteld, die op een viertal platen zijn af- 

 gebeeld, en elk afzonderlijk (aan het slot van hoofdstuk II) worden 

 beschreven. 



Ik laat hier, als proeve dier beschrijving, in originali die van 

 type 5 (voorbeeld Lams argentatus) volgen : 



„Die Erhabenheiten hängen untereinander zusammen und bilden 

 ausgedehnte, gerade, gekrümmte, wurmförmige, am Rande gezackte, 

 zerrissene und verzweigte, meist gleichbreite Figuren. Alleinstehende 

 abgetrennte Erhebungen kommen in grösserer Anzahl vor. Die Er- 

 habenheiten werden von schmalen, furchenartigen, überall gleich 

 breiten Vertiefungen unterbrochen, welche letztere unter sich viel- 

 fach zusammenhängen, weit ausgedehnt und verzweigt sind. Es 

 gibt aber auch kurze, strichförmige, allein stehende Täler. Die Er- 

 habenheiten erreichen die doppelte Breite der Täler. Die Schalen- 

 oberfläche ist übersäet mit kleinsten, dicht gedrängt stehenden 

 Granulationen, gestichelt sind die Erhabenheiten nicht". 



