137 



van (le waarnemingen in ons land gedaan, voor zoover die ter mijner 

 kennis ') kwamen. 



In „le Gerfaut" (van Januari 1913 en volgende nummers) geefb 

 Ferdinand Visart de Bocarmé eene uitvoerige verhandeling over P. 

 martius^ welke ook speciaal ten doel heeft de toename der soort vast 

 te stellen. 



Uitvoerige correspondenties hierover met buitenlandsche ornitho- 

 logen gevoerd bewijzen hem dat in de laatste 10 — 15 jaren de zwarte 

 specht is toegenomen in de navolgende landstreken: Hongarije, 

 Midden-Duitschland, Saksen, Brandenburg, Brunswijk, Hannover, 

 Hessen, Westfalen, AVurtemburg, de Eifel enz. Ook Holland wordt 

 door hem genoemd, luidens inlichtingen hem verstrekt door Baron 

 Snouckaert. 



Wat Belgie zelf betreft, zoo vertelt ons Visart de Bocarmé, dat 

 Selys-Longchamps mededeelt, dat in 1842 in de buurt van Herto- 

 genwald, naar men zegt, P. martius is waargenomen, maar in zijn 

 „Faune belge" van 1873 noemt Selys hem niet. Fallon zegt 1875 

 in zijn „Oiseaux de Belgique" dat de zwarte specht niet als bel- 

 gische vogel is vastgesteld. Dr. A, Dubois noemt den vogel niet in 

 zijn „Faune illustrée des vertébrés de la Belgique" (1887 — 1894), 

 maar bericht later eene vangst van 23 Nov. 1882 bij Herbeumont 

 in „Bulletin de la Société Zoologique de France" van 1896. De Con- 

 treras noemt hem „accidentel" in zijn „Oiseaux observés en Bel- 

 gique" (1905). 



Van 1882 — 1907 weet Visart de Bocarmé 10 waarnemingen te 

 noemen; na 1908 worden deze steeds talrijker, dank zij ook eene 

 enquête door den schrijver ingesteld bij alle houtvesters in het 

 koninkrijk. Voor Belgie is de zwarte specht dan ook reeds broed- 

 vogel geworden. 



De duitsche ornitholoog Heyder schrijft de toename van P. mcn^- 

 tius toe : aan de afname van havik en marter, twee groote vijanden 

 van den specht; aan de meerdere aandacht welke aan de vogel- 

 bescherming geschonken wordt, en aan de toename der grove den- 

 neiibosschen, zijn gehefkoosd verblijf. 



Dat de afname van havik en marter van zoo groot gewicht zou 

 zijn, wil er bij mij niet goed in. Oogenschijnlijk zou de afname 

 dezer roofdieren, die sterk door den mensch vervolgd worden, een 



l) Voor meoi'rloro waarnemingen lioud ik mij steeds aanbcvolen. 



