143 



„ArU'cI", Tijdschrift dor Ned. Oiii. Vcr. I 108; II 82, 38, 77, 78. 



Jaarboek 1912 der Club van Nederl. Vogelkimdigen : bldz. 1ft, 17; 

 alwaar iiadere beschrijvingen te vinden zijn. 



Hoewel „albinisme" bij zwarte dieren, vooral op hooger leeftijd, 

 nogal eens schijnt voor te komen, zijn voorzoover mij bekend 

 kleurafwijkingen bij P. martins ten onzent nimmer waargenomen, 

 (zie ook Ardea II biz. 43 „Kleurafwijking" van Dr. A. E. H. Swaen). 

 Als merkwaardigheid zij daarom vermeid, dat in den herfst van 

 dit jaar aan den praeparateur Nussbaumer te München een vol- 

 slagen albino van P. martins werd toegezonden, welke vogel naljij 

 München geschoten was. („Wild und Hund" XIX. Jahrg. Seite 984.) 



Waarnemingen van Eendachtigen te Hoek van Holland 



DOOR 



G. J. VAN OORDT. 



Wanneer ik naar den Hoek van Holland ga, na de Wadden- 

 eilanden zeker wel het mooiste vogelgebied van ons land, bezoek ik 

 'szomers meestal eerst het broedterrein van de bergeenden, kluiten 

 en stern tj es en daarna met de zon in den rug, want dan zijn de 

 kleuren der vogels het beste te zien, de slikgronden en zandplaten 

 längs de Pan of Krim, de diepere geul, die overgebleven is na de 

 afdamming van het Scheur. 



's Winters echter ga ik direct naar deze slikken met hunne velo 

 kreken en geulen, een streek, die voor den ornitholoog van het 

 grootste belang is. Want ik geloof niet, dat het mogelijk is ergens 

 anders zooveel vogels en vogelsoorten ])ij elkaar te zien op zoo'n 

 kleine oppervlakte. Ik heb wel getracht een schatting van het 

 aantal vogels te houden, maar dat moest spoedig opgegeven wor- 

 den, omdat het eenvoudig niet mogelijk is. 



Ik wilde u in het volgende mededeelen, wat voor eendsoorten ik 

 zooal in den loop der jaren op die slikken en platen, en ook op 

 zee, gezien heb en hierbij ook verteilen wat voor merkwaardig- 

 heden ik aan deze vogels opgemerkt heb. 



In de duinen — zij zijn niot zeer hoog maar wel prächtig be- 



