DE HISTORIA NATURAL. 169 



Perilissiis sericeus Gr. cr'- 



A descriptione Gravenhorstii differt coxis omnibus rufis, 

 stig-mate fusco , basi et apice extremo subhyalino , femoribus 

 posticis fere totis nigTo-fuscis, abdominis segmentis tantum 

 ultimis tenuissime testaceo-marginatis. Statura paulo major 

 (9 mm. =4'"). 



In collectionis Forsterianfie parte nunc in museo Monacensi 

 asservata 9 bujus speciei adest, in cujus schedula notatum 

 est «!!!Gr. ex.», quo dom. Forster indicare voluit, determinatio- 

 nem esse certissimam et hoc individuum ab auctore (Graven- 

 horstio) sibi missam esse. In hac femina antennae totne rufe, 

 coxae, posticfe nigTO-maculat?p sunt, stigma alarum valde palli- 

 dum, fere albescens est. In unico individuo {^) a me in Bava- 

 ria meridionali (Heilbrunn prope Tcilz) capto cox?e interme- 

 dia? basi nig-ro-maculat;r , posti<;ae nigrse, apice rufa^ sunt, 

 ceterum liico''' descriptioni Gravenhorstianse respondet. Yariat 

 ig-itur hsec species nee differentiae inter singula individua sunt 

 tantii pretii, ut in plures species ea dissolvere liceat, pra?- 

 sertim quum nitore carneo alarum et distributione nervorum 

 omnia conveniant. 



NoTA. Calcar majus tibiarum posticarum articulo secundo 

 tarsorum paulo brevius mihi videtur, non, ut dom. Forster 

 voluit, long-ius aut si long-itudine sequale. 



Polydlastus bicingulatus mihi, Q. 



Niger, ore, antennis subtus, abdominis segmentis 2 et 3, fe- 

 moribus tibiisque anterioribus, tarsis anticis et cingulo tibia- 

 rum posticarum, alarum stig-mate piceo, basi macula hyalina, 

 areola petiolata, nervello pone medium fracto. 



Long. Corp. 5 }i, terebr. (ab origine) 1 mm. 



Habitat? (verosimiliter circa Matritum). 



Clypeus linea impressa distincte discretus. Scutellum sat 

 elevatum , compressiusculum. Articulus ultimus tarsorum 

 posticorum penultimo hand plus duplo longior. Certe igitur 

 h?ec species divisioni II Holmg-renii (Monogr. Try ph. Suec, 

 p. 202) adnumeranda est, sed dubium videri potest, utrum 

 ad A (« scutellum convexum 1. planiusculum») an ad B («scu- 

 tellum valde elevatum, ssepe subpyramideum») pertineat. 

 Primo loco P. propinque et pratensi (sp. 10 et II) maxim e affi- 

 nis, sed pra^sertim soils segmentis 2 et 3 rufis et annulo tibia- 

 rum posticarum, loco secundo abdomine medio rufo (in spe- 



