63 



Het laatste paar pleopoda , de zoogenaamde „uropoda" , 

 vormt eene staartvin. 



De gi'ondkleur van 't geheele dier is wit , op onderschei- 

 den afdeelingen des lichaams met verschillende sierlijke, 

 bruine figuurtjes geteekend. De kop en de zeven segmen- 

 ten van het pereion zijn van boomvormig vertakte figuurtjes 

 voorzien. Wanneer deze zich sterk vertakken, dan krijgt 

 de rugzij de van het dier eenigszins het voorkomen van 

 agaat. Een aldus geteekend dier is in onze fig. 1 op PI. 

 I afgebeeld. Een dergelijk exemplaar vond slabber; hij 

 zegt ten minste : „Het geheele lichaam is van boven zeer 

 fraai geteekend, als met kleine heestertjes of takjes, gelijk 

 men in het agaat ziet, waarom het mij niet oneigen voor- 

 kwam, hem den naam van Agaat-pissebed te geven." — 

 Bij andere exemplaren vindt men in plaats van de boom- 

 vormig vertakte figuurtjes rijen van kleine langwerpige vlek- 

 jes over de segmenten van 't pereion verspreid ; van uit die 

 vlekjes begeven zich zijdelingsche uitloopertjes , zóó dat elk 

 der figuurtjes eenige overeenkomst met een beenlichaampje 

 vertoont. Een dergelijk exemplaar beeldt van bbneden af. 

 Hij zegt : „Les sept somites thoraciques qui suivent la tête , 

 portent chacun quatre paires de taches, toutes placées a 

 peu prés a la même distance les unes des autres. Elles ont 

 au microscope l'aspect des corpuscules des os, et sont d'un 

 noir foncé." — ïusschen de boomvormige vertakkingen en 

 den beenlichaampjesvorm bestaan allerlei overgangen. — 

 De kleur dier teekeningen is bij sommige exemplaren licht- 

 bruin, bij andere donkerder, bij andere bijkans zwart. Het 

 voorkomen van Eurydice kan daardoor al tamelijk verschil- 

 lend zijn. 



De teekening van het pleon blijkt duidelijk uit onze fig. 

 1. Midden over dat gedeelte des lichaams loopt eene smalle 

 ruimte , die geene teekeningen vertoont , terwijl zijwaarts 

 van deze elk segment bruine of bijkans zwarte teekeningen 

 vertoont, hoofdzakelijk samengesteld uit lijnen dicht langs 

 den achterrand der segmenten en daarmee evenwij 



icht langs ^ — • — .„^^ 



'ijdig Ipo^'vj^^C^Q 



