74 



teren als bij vele dieren dezer klasse. De oesophagus loopt 

 dan hier ook niet, zoo als bij vele andere Crustacea'), 

 eerst naar voren , om zich dan weer naar achteren om te 

 buigen. Zij loopt in tegendeel dadelijk in schuine richting 

 naar boven , en mondt weldra in de kauiomaag uit , die in- 

 gericht is voor het fijnmaken van de opgenomen spijs. — 

 Op deze deelen (oesophagus en kauwmaag) , welke wij met 

 GEGENBAUR samenvatten als m.onddarm , volgt de mïddeldarm , 

 welke als altijd het langste gedeelte van 'i darmkanaal uit- 

 maakt, en voor de eigenlijke vertering dient. Dit blijkt 

 hieruit: 1°. dat zijn wand van secreteerende epitheliumcel- 

 len is voorzien , en 2°. dat er vier blinddarmvormige uitstul- 

 pingen (klieren, in den regel „leverzakken" genoemd) in 

 uitmonden. Dan volgt de veel nauwere endeldarm, {„End- 

 darm" GEGENBAUR.) 



Wij onderscheiden dus, in navolging van gegenbaur aan 

 de spijsverteringsorganen van Asellus: 



1°. den monddarm , dienende voor opname en mechanisch 

 fijnmaken der spijzen. 



la. oesophagus. 



\h. kauwmaag. 



2°. den middeldarm , voor de eigenlijke vertering dienende. 

 (Chylusdarm -j- 4 „leverzakken"). 



3°. den endeldarm, waar de onverteerbare en de onver- 

 teerde resten der spijzen zich ophoopen. 



Gaan wij nu over tot de beschrijving van elk dezer deelen. 

 De oesophagus is kort, en ligt met de kleine kauwmaag 

 geheel in "'t cephalon. De inwendige bekleeding bestaat 

 uit eene dunne chitinelaag; in den wand bevinden zich 

 ook spierlagen. 



De kleine, tamelijk langwerpige kauwmaag sluit zich 

 onder een zeer stompen hoek aan den oesophagus aan. In- 

 wendig is zij van verschillende chitineuse vormigen voor- 



') Zie hierbij gegenbaur, „Grnndzilge der Veryleichenden Anatomie", p. 

 399—417, 



