77 



De endeldarm is kort, de anale opening spleetvormig , 

 aaa de buikzijde des pleons gelegen. 



JNog resten ons de „leverzakken' ter bespreking. Op de 

 plaats waar de chylusdarm, uit de kauwmaag voortkomt, 

 ontspringt aan den benedenkant aan weerszijde een aanhang- 

 sel, dat zich onmiddellijk daarop in twee takken splitst, zoo- 

 dat er 4 buizen ontstaan , elke met een diameter van ongeveer 

 '/j van de grootste breedte van den chylusdarm. Zij strek- 

 ken zich uit tot even voorbij het begin van den endeldarm , 

 en zijn dus even lang als- of ook wel iets langer dan 

 de chylusdarm. In fig. 2 op PI. II zijn de leverzakken 

 door e aangeduid. Bij het levende dier liggen twee er van 

 vlak naast elkaar en onmiddellijk onder 't darmkanaal; de 

 beide andere liggen meer zijwaarts. Bij niet sterk gepigmen- 

 teerde Aselli ziet men ze onder den mikroskoop ten gevolge 

 van hun gelen inhoud duidelijk door de huid heenschemeren. 

 Die geelachtige inhoud is korrelig en bevat dikwijls vet. 



Aan den w^and onderscheidt men bij miskroskopisch on- 

 derzoek van buiten naar binnen de volgende lagen: 



1° de tunica propria , een homogeen, ook wel min of meer 

 duidelijk uit lagen samengesteld vlies, in verband 

 staande met de bindweefsellagen , die de leverzakken 

 onmiddellijk omgeven ; 

 2*" het epithelmm , bestaande uit groote , ronde of door 

 zijdelingsche drukking eenigszins afgeplatte cellen, 

 wier protoplasmatische inhoud meestal geelachtig ge- 

 kleurd is , en dikwijls vetbolletjes bevat. De kern is 

 duidelijk zichtbaar, althans na kleuring met karmijn. 

 Ook kan men 1 of 2 kernlichaampjes onderscheiden. 

 Deze secreteerende cellen scheiden aan hare binnen- 

 vlakte 

 3° eene homogene cuticula af. 



Uitwendig vertoonen de leverzakken een eenigszins ge- 

 golfd voorkomen, dat het gevolg is van den sphaerischen 

 vorm der epitheliumcellen en van de dunheid der tunica 

 propria. 



