81 



nu beneden , de achterkant (met den in tegengestelde rich- 

 ting zich be wegenden veneusen stroom) boven. Bij zekere 

 instelling van den mikroskoop zag ik alleen den eersten 

 {nu benedensten) stroom , bij eene andere bepaalde instel- 

 ling den tweeden, mo bovensten. Duidelijk zag ik van 

 tijd tot tijd een of meer bloedlichaampjes den arterieëlen 

 stroom verlaten , door de bovenbedoelde opening (in fig. 6 , 

 Plaat II zichtbaar) opstijgen , en verder met den veneusen 

 stroom den terugweg aanvaarden. De tamelijk nauwe 

 opening laat dikwijls niet toe dat de bloedlichaampjes hun 

 gewonen vorm behouden. Bij 't passeeren door die opening 

 worden zij vaak in de lengte gerekt, evenals men dat bij 

 de bloedbeweging door nauwe capillairen ziet gebeuren. 



Gaan wij nu nog even den bloedstroom in 't flagellum 

 in zijn geheel na. In 't eerste lid wordt aan den voor- 

 kant eene groote, arterieële bloedmassa binnengestuwd. 

 De bloedlichaampjes, die zich het verst van den wand be- 

 vinden; gaan steeds over in den arteriëelen bloedbaan van 

 het tweede lid. Maar die, welke zich het dichtst bij dien 

 wand bevinden, buigen zich even vóór het eind van dat 

 lid om , gaan door de opening en voegen zich nu bij den 

 veneusen stroom. Zoo gebeurt het in elk volgend lid. 

 (Zie PI. II, fig. 5.) Hoe verder dus de bloedstroom zich 

 van de basis der antennae verwijdert, des te minder krach- 

 tig wordt hij. Betrekkelijk maar zeer weinig bloedlichaamp- 

 jes komen tot in het eindlid der antennae. — Mogen hier 

 eigenlijke bloedvaten ontbreken , — een physiologisch aequi- 

 valent daarvan treft men zeer zeker aan. 



Later mocht het mij gelukken in de pooten en de aan- 

 hangselen van 't pleon dergelijke vliezen te ontdekken. 

 (PI. II fig. 4.) 



Ook in de sprieten en pooten van Gammari vond ik deze 

 inrichting. ') 



') LEYDIG {„Lehrbuch d. Hisfologie" , S. 441J schrijftj dat hij soms bij Ar- 

 thropoden bloedbanen waarnam , die veel op capillairen geleken. 



In zijne „Naiiirgeschichti' der Daphniden" zegt hij in de noot op bl. 55 : „Es 



6 



