21 



zomer voortgeteeld met vijf eieren als resultaat, waaruit vijf jongen 

 kwaraen. 



Twee ervan waren zwak en stierven. De drie andere zijn echter 

 volwassen geworden en bleken twee eenden en een woerd te zijn, 

 zoodat ik thans drie paar bezit dezer in Europa zoo zeldzame eenden. 



Mijn paar Witvlekeenden (Anas sjKirsa), dat ik ook uit Z. -Afrika 

 medebracht, verdeed zijn tijd met andere eenden te jagen en hin- 

 derlijk te zijn op allerlei manieren. Toen ik ze dientengevolge in 

 een begroeide sloot apart zette, was het blijkbaar te laat in 't sei- 

 zoen, want de vogels, nu tot rust gekomen, vielen in den rui en 

 van broeden kwam helaas niets. 



Mijn oude broedpaartje Kastanje-eendjes uit Australie {Nettion 

 castaneum) gaf mij twee legsels, waarvan zes jongen zijn groot 

 geworden. 



Mathews deelt in zijn prachtwerk over de vogels van Australie 

 mede, dat het mannetje en het wijfje van deze soort gelijk ge- 

 kleurd zouden zijn en wel dat beide sexen het kleed van het 

 mannetje zouden dragen. Dit is onjuist, het mannetje is fraai 

 kastanjebruin met brons en groenglanzenden kop en met twee 

 witte vlekjes bij den staart. 



Het wijfje is geheel bruinachtig grijs met zwarte vlekjes op 

 de borst. 



Opmerkelijk is dat bij mij de mannetjes veel talrijker zijn dan 

 de wijfjes. 



Indien dit in 't wild ook zoo is, zoo heeft dit wellicht aanleiding 

 gegeven tot de verkeerde veronderstelling. 



Voor mijn Parkieten was het een gunstig broedjaar. 



Het paar Langbekparkieten {Henkognathus leptorliynclms) dat ik 

 in 1911 uit het zuiden van Chili medebracht, heeft vier eieren 

 gelegd in een hoi stuk boomstam en daaruit zijn 4 jongen ont- 

 staan, die alle zijn groot geworden. Vier schijnt het gewone aan- 

 tal eieren te zijn, want ook den vorigen keer dat zi] broedden, wer- 

 den vier eieren gelegd, waar toen echter maar twee jongen uit 

 geboren werden. 



De jongen zijn bij 'tverlaten van het nest bijna niet te onder- 

 scheiden van de ouden, alleen is het groen lets donkerder, de 

 snavel is korter en heeft een witte vlek, en de huid om de oogen 

 is witachtig. De ouden voerden de jongen bij voorkeur met in melk 

 geweekt wittebrood. 



Mijn paar Geelwangparkieten uit Austrahë [Platycercus iderotis), 



