23 



Een mug of ander klein insect kwamen de vogeltjes zonder eenige 

 aarzeling uit mijn vingers lialen, waaiinj men dan de schitterende 

 metaalglanzende kleuren in onmiddellijke nabijheid kon bewonderen. 



De vogeltjes zongen ook zeer ijverig een aardig zangetje, dat mij 

 deed denken aan 't gezang van 't kleine Cubavinkjo. 



De mannetjes waren zeer onverdraagzaam onder elkaar en als 

 er een vrij rond vloog, dan moest ik de andere in de kooi houden, 

 anders was er gevaar voor ongelukken. 



De vogeltjes, behalve het wijfje, dat altijd zwak was en spoedig 

 stierf, waren altijd gezond, tot een dag of een halven dag vöör dat 

 zij Ijetrekkelijk kort na elkaar plotseling stierven. 



Ik voedde ze met honing in heet water opgelost, Mellinsfood en 

 Pestle's milk, ook deze twee laatste praeparaten in water opge- 

 lost. Verder kregen zij muggen en vliegen en een doorgesneden 

 druif. Zij bleven met deze voeding in goeden voedingstoestand, rui- 

 den in 't grijze winterkleed en kwamen weer in kleur. Vöör dat 

 zij echter weer geheel klaar waren, stierven zij. 



Zoodra zij zieh ongesteld gevoelden, lieten zij direct de gele 

 schouder- of liever borstpluimpjes zien, zooals zij dat anders alléén 

 's nachts doen wanneer zij slapen. 



Zoo spoedig ik die dan ook overdag zag, wist ik dat ik het vogeltje 

 weldra zou moeten missen! 



Gooilust, Dec. 1915. 



