55 



begon, ving ik in don winter van 1911 -1912 o.a. reeds 38 koolmeezen. 

 Een dergelijk cijfer hieb ik in latere jaren nooit meer bereikt. In 

 andere winters varieerde liet aantal koolmeezen, dat het voeder- 

 kooitje kwam bezoeken van 6 tot 9 stuks. Nu schijnt echter in 

 1911- 1912 een groote trek koolmeezen uit Oost-Europa naar hot 

 Westen te hebbon plaats gehad. In „British Birds" van 1912 

 word herhaaldelijk op het groote aantal koolmeezen, dat in den 

 winter in Engeland was waargenomen, gewezen, en word veronder- 

 steld, dat deze uit Oost-Europa via het Westen, naar Engeland 

 waren over komen vliegen. 



Is deze onderstelling juist, dan is meteen mijn cijfer HS in 1911 

 verklaard, tegenover andere jaren (1912 — '16j van slechts 6 à 9 

 stuks. Tengevolge van die Oost-Europecsche meezentrek zullen ook 

 in Holland aanmerkelijk meer koolmeezen overwinterd hebben dan 

 in normale jaren het geval is. 



Van de verschillende vogels, die ik 's winters ringde, bleven er 

 's zomers altijd enkele exemplaren in den tuin of in de onmiddel- 

 lijke omgeving over. 



Niet alleen 's winters geringde koolmeezen, maar ook sommige 

 pimpels, glans-zwartkopmeezen, roodborstjes, bastaard-nachtegalon, 

 vinken en zwarte lijsters zag ik 's zomers in do nabijheid van do 

 plaats waar ze 's winters geringd waren. 



Men mag dus aannemen, dat althans een deel der genoemde 

 vogels, echte Standvogels zijn en dat een ander, grooter deel 

 wellicht, den zomer doorbrongt op plaatsen, die meer of minder ver 

 van hun winterverblijf zijn verwijderd; 



Dat de meezen brutale, maar ook hoogst intelligente vogels zijn, 

 bleek mij herhaaldelijk uit de wijze, waarop zij zieh tegenover het 

 klepkooitjes-gevaar, zoodra zij dit good hadden leeren kennen, ge- 

 droegen. Uit het feit, dat meezen zieh hcht weder laten vangen, 

 het besluit te trekken, dat zij zéér domme schepseltjes zouden zijn, 

 lijkt mij minstens wat voorbarig '). 



De meezen raakten door het niet toeslaan van do klep, zooals 

 ik al opmerkte, met het slagkooitje even vertrouwd als mot het 



I) Vergelijk R. Baron Snouckàert van Sciiauburg in „A q u i la" XXI pag. 200 : 

 „Ich habe dabei die Erfahrung gemacht, dass gerade die Blaumeisen doch recht 

 dumme Geschöpfe sind, denn es ist mir mehrmals vorgekommen, dass ich den- 

 selben Vogel zwei- auch dreimal an einem und demselben Morgen fing. Auch Parus 

 'palustris longirostris liess sich mehrmals zweimal kurz nach einander fangen". 



