66 



Van een Pimpelmees en een Zwartkopmees. 



(Een ornithologisch praatje) 

 DOOR 



J. L. F. DE MEYERE. 



Ik heb in den tuin een nestliokje hangen aan een' sparreboom, 

 waarop ik, als ik in de veranda zit, juist het gezicht heb. Dit hokje 

 wordt 's winters nooit als slaapplaats gebruikt. Als ik, bij winterdag, 

 in den donker, andere nesthokjes bezocht, het deksel oplichtte en 

 den brandenden lucifer door 't vlieggat stak om de inwendige ruimte 

 te verlichten, dan trof ik dikwijls een koolraees (andere meezen 

 zelden of nooit, eenige malen een' boomklever en éénmaal een 

 bonte specht) aan, dik in z'n slaapveertjes, en die niets verwonderd 

 scheen, dat ik hem op deze wijze in z'n slaap kwam verrassen. 

 Maar in het hokje, waarvan ik sprak, sliep nooit lets en had even- 

 min ooit een vogel gebroed. Het was, om zoo te zeggen, nog vol- 

 komen maagdelijk; tot er verleden jaar (1915), in 't begin April, 

 een pimpelmeezenpaartje zieh kwam vestigen, er een nestje bouwde 

 en er eitjes ging leggen. Toen er 8 eitjes waren, ging het vrouwtje 

 broeden en stond ik voor eene moeilijke keuze. Want ik had be- 

 loofd en mij stelïig voorgenomen, eenig eier-materiaal voor het 

 Rijks-Museum van Nat. Historie te Leiden te verzamelen, en speciaal 

 van de kleinere meezen was het legsel hoogst welkom, dat wist 

 ik. En aan den anderen kant wilde ik toch ook zoo graag de pimpels 

 in hun broederij niet stören. Enfin, ik schudde de sentimenteele 

 overwegingen maar van mij af en vischte de 8 eitjes er met Wilhelm 

 Schlûter's Eierkätscher behoorlijk uit, en nu zijn ze in de collectie 

 van het museum. 



Voor de wetenschap dient men ten slotte wat over te hebben, 

 nietwaar? Toch had het mij genoeg moeite gekost, zoo te doen, te 

 meer, omdat een van de beide meesjes een oude getrouwe was, 

 die ik, gedurende den winter, van een' ring had voorzien. En, 'tis 

 misschien een beetje gek, een beetje ongemotiveerd, maar 't is net 

 alsof zoo'n eigenhändig geringd vogeltje, je wat nader staat dan 

 een ongeringd exemplaar. Zooals de burgemeester wat meer gevoelt 



