88 



ons achteraf moüston bekennen, dat hot, welbeschouwd, beter nage- 

 laten had kunnen worden? 



In Mei van dit jaar was het 12 jaar geleden, dat ik mijn' nachte- 

 gaal, als vogel van 10 dagen, uit z'n nestje nam. Dat nest lag, een 

 halven meter hoog, in. een doornen haag, die een natumlijke schei- 

 ding vormde tusschen onzen tuin en dien der buren, en ik weet 

 nog goed, dat ik alle vijf de jonge vogels er uit nam en ze zorg- 

 vuldig bekeek en mat, om er ten slotte den kleinsten en minsten, — 

 want volgens mijne Duitsche boeken moest het z.g. „Nesthöckchen" 

 of „Nestküchlein" vast en stellig een ' mannetje wezen — uit te 

 kiezen, en er de vier andere weer in te leggen. 



En mijn „Nestküchlein", dat ik eerst met enkel versehe mieren- 

 eieren groot bracht en toen het alleen kon eten, langzamerhand 

 aan kunstvoeder wende, bleek later inderdaad een mannetje te zijn. 

 Maar ach! de désillusie was ^root; wel wist ik, dat jong opge- 

 kweekte vogels nooit den echten, prachtigen natuurslag zouden 

 bereiken, maar dat het verschil in zang zöö groot zou zijn, had ik 

 mij nooit kunnen voorstellen ! 



Alleen de kristal-zuivere toon is dezelfde, maar waar het nachte- 

 galenlied voortdurend verrukt door zijn schitterende uithalen van 

 nauwelijks bedwongen passie, door zijne kostelijke variaties, door 

 zijne diepe, ontroerende innigheid, zijne gloeiende voordracht en 

 zijne heerlijke bezieling vooral, daar is bij mijn' vogel noch van 

 genialiteit, noch van aangeboren of verworven artisticiteit, als ik 

 't ZOO noemen mag, ook maar iets te bespeuren. 



Hij roffelt zijn liedje af, soms laat hij eens een aardig toon- 

 laddertje hooren, maar alle poëzie ontbreekt en alle voordracht is 

 volstrekt afwezig. Het eerste jaar had ik nog gegronde hoop, dat 

 het later wel betören zou; nimm.er verzuimde ik eene gelegenheid, 

 om hem, in 't voorjaar, den nachtegaalslag van de vrije vogels te 

 laten hooren. Ik kocht zelfs eene welgeslaagde gramophoonplaat 'j 

 op mijn gramophoon, die den natuurlijken nachtegaalsslag uitstekend 

 weergeeft; mijn vogel reageerde er zelfs niet op. Hij is nu bijna 

 12 jaar oud en hij is nog een even groote stumper, wat zijne 

 vocale praestaties betreft, als toen hij slechts één jaar telde. En 

 de gramophoonplaat heeft geen schuld, want de nachtegaal buiten. 



1) Gramophone-Concert Record C. C. 49558 — 49501: Nachtigallsclilag, einzig 

 existierende Aufnahme der Nachtigall, aiifgouominen auf Veranlassung des Be- 

 sitzers, Herrn Carl Rkicii, Bremen. 



