4 ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 



worden beschouwd. Maar wat hier bij de rangschikking vooral 

 moeiehjkheden oplevert is, dat de variatie zich niet in eene, maar 

 in twee richtingen beweegt, n.l. in de meerdere of mindere uit- 

 breiding van rood op de dekschilden en in de meerdere of mindere 

 aanwezigheid van witte of gele teekening aan boven- en onderzijde. 

 Buitendien kan het rood en evenzoo het wit of geel geheel ont- 

 breken. Bij de minder sterk variëerende Carolina egregia Gory 

 gaat het veel gemakkelijker de individuen in eene bepaalde reeks 

 te brengen, dan bij de tot in het oneindige variëerende Carolina 

 hiplagiata Go.ry. Daarbij komt dal de laatste soort nog eene eigen- 

 aardige verscheidenheid met roodgeel in plaats van zwart behaard 

 borststuk oplevert , welke var. weder bij alle verscheidenheden van 

 kleur en teekening kan optreden. Men zou licht tot de gevolg- 

 trekking kunnen komen , dat deze individuen met roodgeel be- 

 haarden thorax de wijfjes zijn. Kraafz zegt daaromtrent: aàdiSsfast 

 sämmtliche Stücke mit stärker punktirtem Halsschilde und gelb- 

 licher Behaarung desselben als Weibchen zu betrachten sindu. Ook 

 bij mij was dit het geval. Alle 33 wijfjes van de meest uiteen- 

 loopende variëteiten hebben een roodgeel behaard halsschild, maar 

 onder de 56 mannetjes zijn er ook een paar, die dit kenmerk 

 vertoonen. Of er ook wijfjes zijn, die niet tot deze \dii\ fulvopilosa 

 Krtz. (op andere plaatsen fulvipUis en rufipilis genoemd) behooren, 

 kan ik niet uitmaken. Kraatz vermeldt het niet en ik heb er 

 geene onder de oogen gehad. 



Kraatz geeft vier verschillen op, waardoor de seksen van C. egregia 

 Gory kunnen worden onderscheiden, maar ik kan nergens vinden, 

 dat hij er ook van C. hiplagiata Gory opgeeft. Vooreerst de ingedrukte 

 middenlijn aan de onderzijde van het achterlijf bij het i; deze is 

 bij het S van plagiala geheel afwezig. Volgens Kraatz is dit ver- 

 schil tusschen de seksen bij egregia Gory nauwelijks te onderkennen. 

 Mij koint het nogal duidelijk voor. Daarentegen zie ik het tweede 

 verschil, dat volgens Kraatz meer in het oog loopt, niet en kan 

 ik dus niet uitmaken, of dit al of niet bij hiplagiata voorkomt. 

 Het bestaat daarin , dat de beide laatste achterlijfs-segmenten bij 

 het $ een zwakken hoek vormen met op twee na het laatste. Dan 



