8 LITTEEATUUB. 



W. Lenz, Stumme Musikanten oder Wander der Insektenwelt. iQOO. 

 Zeer populair behandeld, voorzien van kortere en langere ge- 

 dichtjes, is dit, in 8 deeltjes verschijnende werkje geschikt om in 

 een verloi'en oogenblikje doorgebiuderd te worden. In de 7 eerste 

 deeltjes, waarvan er reeds 3 verschenen zijn, worden het gezang 

 en de apparaten om hel geluid voort te brengen behandeld , terwijl 

 het laatste deeltje gewijd zal zijn aan het doel er van. Jeugdige 

 verzamelaars zal het opwekken , om meer te willen leeren om- 

 trent die «Stumme Musikanten». 



Idem. 



A. Matthes, Trlchopterygia illustrata et descripta. Met Supplt. 



4872 en 1900. 



In 't latijn geschreven (behalve hel supplement dat door P. B. 

 Mason uitgegeven is na den dood van Matthews) vormt deze 

 arbeid een standaardwerk voor de studie der Trichopterygia, deze 

 dwergen onder de kevers en, volgens de schrijver, een der tal- 

 rijkste groepen. 



Met buitengewoon veel zorg is de anatomie behandeld , wat bij 

 de zoo geringe afmeting der diertjes veel inspanning gevergd 

 heeft. Matthew? wijst er in zijne voorrede op, dat Hühner reeds 

 den geslachtsnaam Trichoptery.x voor een vlinder aangaf, vóór dat 

 Kirby dezen gebruikte, maar dat Hühner nooit eenige beschrijving 

 van 't door hem bedoelde lepidopteron gegeven heeft, evenmin als 

 zulks later ooit gebeurd is. 



Het supplement is eveneens met groote zorg bewerkt. Platen, zeer 

 uitvoerig en keurig behandeld , versieren beide deelen. Eigenaardig 

 is het, dat de platen van het supplement genummerd zijn 9 — 15; 

 in de voorrede geeft Mason de reden hiervan op , terwijl het geen 

 verwarring bij de studie van het boek geeft. 



Idem. 



R. Heymons, Bïe Segmentirung des Insectetikörpers. 1895. 



De moeilijkheid, die vaak bestaat, om nauwkeurig het aantal 

 segmenten vast te stellen, waaruit het insectenlichaam bestaat, 

 is voor Heymons eene reden geweest, eene speciale studie hiervan 



