TINTOMOLOGISCHE BERICHTEN 118 



maar om het tegument van de rugzijde van het lichaam en der 

 dekschiklen in te vetten, waardoor de lucht, voor de ademhaling 

 noodig, als in eene doos tusschen de dekschilden en het rugvlak 

 besloten blijft, terwijl de randen van de spleetvormige opening 

 rondom vettig gehouden worden , om het water tegen te houden. 

 Het invetten geschiedt voortdurend , door de betreflende deelen 

 met behulp der pooten in te wrijven. Evenzeer blijven de binnenzijde 

 der dekschilden alsook de achtervleugels door deze inrichting droog. 



Het eigenlijke verdedigings-apparaat is de rectaalzak , welke ge- 

 woonlijk met eene waterige excrementen-massa gevuld is, welke 

 laatste , wanneer de kever gestoord wordt , met meer of mindere 

 hevigheid uitgedreven wordt en den bekenden onaangenamen reuk 

 verspreidt. Vat men eene watertor aan , dan wordt door deze 

 stof het water troebel. De pygidiaalklier daarentegen is geen aan- 

 hangsel van het digestiekanaal , geen excretie-apparaat ; de daaruit 

 afgescheiden vloeistof is niet onaangenaam van reuk en maakt het 

 water niet troebel, maar zinkt. 



In het tweede werk beschrijft sehr, achtereenvolgens: ten eerste 

 hel explosie-appaiaat der « Carabides bombardiers », van welke 7 

 typen onderzocht werden ; vervolgens de pygidiaalklieren der 

 cc Carabides non bombardiers»; ten derde de pygidiaalklieren en de 

 classificatie der Carabides, waarbij het verband tusschen de structuur 

 der pygidiaalklieren en de daarmede samengaande verwantschap 

 der soorten besproken wordt ; ten vierde het explosie-apparaat der 

 Paussides, vervolgens de pygidiaalklieren der Cicindélides en eindelijk 

 de twee vliezige zakjes, welke liel geheele pygidiaal-apparaat vormen 

 bij groote Staphylinen als: Oci/pus olens, Staphi/linns caesareus en 

 St. nebulosus. 



De beide «mémoires» zijn met groote zaakkennis geschrevenen 

 wat de platen betreft, kan de uitvoering niel genoeg geroemd 

 worden. Ten zeerste bevelen wij de kennismaking aan onze 

 enloniotomen aan. Mogen deigelijke studiën voor onze jongere 

 zoölogen eene aansporing zijn tot meerdere beoefening van de 

 anatomie en pliysiologie der insecten. Ed. Everts. 



