125 ENTOMOLOQTSCHE BERICHTEN. 



uitgave van den Catalogus Dipterorum heeft het Museum te Budapest, 

 en niet minder de bewerker van dit omvangrijke werk, Dr. Kertész, 

 alle Dipterologen ten zeerste aan zich verplicht. Naast den gelijk- 

 tijdig verschijnenden «Katolog der palaarktischen Dipteren», is er 

 wel geen werk, dat de ontwikkeling der Dipterologie meer zal 

 bevorderen. Wanneer men bedenkt, dat het vervaardigen eener 

 dergelijke, alles omvattende lijst nog nooit beproefd werd en er 

 sinds ISß^ geene naamlijst der Europeesche Diptera verscheen, dan 

 begrijpt men licht, dat het moeilijke en dikwijls onbevredigende 

 bijeenzoeken der literatuur menigmaal het publiceeren van nieuwe 

 soorten, zoowel als de monographische behandeling van grootere of 

 kleinere groepen, belemmerde of deed mislukken. Zonder twijfel zal ook 

 deze Catalogus het lot van eiken goeden arbeid van dien aard niet 

 ontgaan ; hij zal zijn eigen graf delven, daar hijzelf het meest tot 

 het verschijnen van nieuwe studiën zal bijdragen, waardoor hij 

 spoedig veroudert, maar juist daardoor zijne roeping heeft vervuld. 

 De eerste twee deelen, behandelende de Nematocera, liggen voor ons ; 

 het eerste, van 338 bladzijden, omval bijna 3000 soorten, het tweede, 

 van 357 bladzijden, bijna 2500 soorten. Het geheele wex'k wordt 

 op 8 à 10 deelen geschat. Waar deze twee deelen reeds ongeveer 

 5500 soorten bevatten, is het aantal beschreven soorten wel zeer 

 vergioot, sinds Schiner in 1868 berekende, dat er toen circa '20000 

 soorten beschreven waren. Voor Europa kwam Schiner op ongeveer 

 9000 soorten, terwijl de Nematocera in den bovengenoemden «Katalog» 

 reeds uit ca. 3300 soorten blijken te bestaan. 



Inrichting en druk komen met die van den «Katolog» overeen, doch 

 de literatuuropgaven zijn nog uitvoeriger, ook wat de verspreiding 

 der soorten betreft ; zoo is onze «Nieuwe Naamlijst» overal ge- 

 citeerd, wat in den «Katalog» niet het geval is. De geographische 

 verspreiding is overigens bij de soorten mindei' in bijzonderheden 

 aangegeven dan b.v. in Staudinger en Rebel's «Catolog der 

 Lepidopteren des palaearctischen Faunengebietes». 



Het werk is, voor zoover deze deelen althans betreft, hoofdzakelijk 

 van compilatorischen aard, zonder nieuwe critische opmerkingen enz, 

 Voorloopig blijft dus de monographische bewerking van nog onvol- 



