ENTOMOLOOISCHH BERICHTEN. 134 



lijkste vijanden onder de insecten van het loof hout, van het land- en 

 tuinbouwbedrijf en van het weiland, in woord en beeld onder de 

 aandacht van de landelijke bevolking te brengen. 



Mocht zij, hiertoe overgaande, daarbij de voorlichting van de 

 Nederlandsche Entomologische Vereeniging inroepen, ten einde in 

 overleg met dat lichaam vooraf een bepaald plan van werken op 

 te stellen, gewis zoude zij alsdan verzekerd kunnen zijn van zoodanige 

 medewerking, als hel beoogde doel slechts ten goede zou kunnen komen. 



A. Brants. 



Rnpseu van Pararge inegaera L<. en 

 Coenouyiupha pauipbiliis li. 



In het laatst van Aug. 1903 ving ik twee Pararge megaera L. 

 $?, welke in 5 dagen 53 eieren legden. Deze eieren waren eerst 

 groenachtig wit en na eenige dagen bruingeel gekleurd met groen- 

 achtige tint, terwijl de top donkerder van kleur was en dit in 

 grootere mate werd, naarmate het tijdstip van het uitkomen na- 

 derde. Omstreeks 40 Sept. kwamen de lupsen te voorschijn, welke 

 eerst een deel der eierschaal nuttigden en vervolgens zich aan ver- 

 schillende zachte grassoorten te goed deden. Na driemaal verveld 

 te zijn, met tusschenpoozen van ongeveer eene week, en daarbij 

 tevens steeds een deel der afgeschoven huid verslonden te hebben, 

 gingen zij allengs over in de winterrustperiode, eenige malen daarin 

 gestoord, doordat verhooging van temperatuur de eetlust aanwak- 

 kerde en haar de voedselplant deed opzoeken. De teekening der 

 rups bleef, voor zoover ik waarnam, steeds dezelfde, hoewel de kleur 

 na de eerste vervelling pas constant werd, en wel doorzichtig dot 

 grasgroen. Vóór die vervelling neigde de kleur meer naar het bruine, 

 wat echter ook voor een deel is toe te schrijven aan de dichtere 

 beharing. Nu de rupsen in mijne verwarmde serre haar winter- 

 slaap reeds geëindigd hebben, wisselt de lengte der verschillende 

 exemplaren (ruim 40) af van 12 tot 15 mM. De ruglijn is donkergroen, 

 met smalle, witgroene lijntjes omzoomd; aan weerskanten ziet men 

 één groenwitte zijlijn, aan de rugzijde door eene breede, donkergroene 

 lijn begrensd. De overige ruimte wordt aan weerszijden aangevuld 



