157 EKTOMOLOGISCSB BERICHT EK". 



komende Retmia-soovien onderling nauwelijks te onderscheiden 

 zullen zijn. 



Naar aanleiding van een en ander deelde Professor Doctor J. 

 Ritzema Bos, Directeur van het Phytopathologisch Laboratorium 

 «Willie Commelin Schölten», te Amsterdam, mij intusschen weldra 

 mede, dat B. Turionana tegenwoordig onder de Lepidoptera inder- 

 daad wel de meest te duchten vijand onzer jonge dennenbosschen is. 



ZHoogGel. wilde wij tevens wel in de gelegenheid stellen, de 

 gronden te leeren kennen, waarop deze uitspraak steunt, door 

 namelijk zoo beleefd te zijn, mij ten geschenke aan te bieden een 

 afdruk van den derden jaargang (voor 1897) van het «Tijdschrift 

 voor Plantenziekten», waarin opgenomen is een hoogst lezenswaard 

 opstel, getiteld : «Schade in jonge dennenbosschen teweeg gebracht 

 ((door rupsen uit het bladrollergeslacht Retinia Gn. («dennenknoprups», 

 «dennenlotrups», «harsbuilrups») door H. J. Lovink, Directeur der 

 Ned. Heidemaatschappij en Prof. J. Ritzema Ros voornoemd. 



In deze wetenschappelijke en van grondig onderzoek getuigende 

 studie nu, welke niet minder dan een SOtal bladzijden druks in- 

 neemt en door eene keurige plaat in kleurendruk benevens twee 

 platen in lichtdruk toegelicht is, wordt op grond van nauwgezette 

 waarnemingen aangetoond, dat in de laatste jaren — sedert 1890 

 ongeveer — R. Turionana zich hier te lande verbazend vermeer- 

 derd en over eene groole uitgestrektheid verbreid heeft ; in die mate 

 zelfs, dat zij tegenwoordig ten onzent in veel grooter aantal voor- 

 komt en veel schadelijker is dan R. Buollana. 



Met de meeste belangstelling en erkentelijk voor de mij zoo 

 welwillend verstrekte inlichtingen nam ik natuurlijk kennis van 

 dit belangrijk opstel, terwijl ik het slechts kan betreuren dat het 

 aan mijne aandacht is ontsnapt, toen ik de aan het hoofd dezer 

 regelen bedoelde plaat in dit tijdschrift ging bespreken. 



Want, al moge de kennisneming van de waarnemingen en be- 

 schouwingen van voornoemde deskundigen geene wijziging brengen 

 in mijne opvatting dàt en waarom het — zoo noodig — aanbe- 

 vehng zou hebben verdiend de behandeling der Reütüa's op meer- 

 gemelde plaat te beperken, toch zoude ik dan stellig niet hebben 



