ÈiîTOMOLOOISCHE BERICHTEN". 17^ 



vond ik dezelfde soort in aantal in de duinen hij Bloemendaal, en 

 ditmaal werd noch gedurende hol vervoer, noch gedurende het 

 daarop volgende kweeken ook maar één enkel geval van kanniba- 

 lisme waargenomen, alhoewel groole en kleine rupsen in aantal te 

 zamen waren in eene niet zeer groote ruimte (suikerflesch) en 

 elkander gedurig verontrustten. Dezelfde soort gedroeg zich dus 

 onder omstandigheden, waarin ik geen verschil kon waarnemen, 

 tegenovergesteld. 



Wat ik wel meer dan eens heb opgemerkt, is, dat sommige 

 soorten van rupsen, zoo zij verontrust worden, van zich afbijten, 

 en, is 't een soortgenoot, die haar lastig valt, dezen niet zelden 

 bloedig verwonden. En daar nu verder vele soorten allerlei vloei- 

 stoffen gaarne opzuigen, kan de combinatie dezer twee omstandig- 

 heden allicht tot kannibalisme voeren. 



Ook in de natuur zou men, wil men zekerheid hebben, het 

 moordtooneel van den aanvang af moeten bijgewoond hebben. 

 Vindt men eene rups, die bezig is een soortgenoot Ie verslinden, dan 

 blijft het de vraag, of het slachtoffer niet alreeds op de een of 

 andere wijze verwond was. 



Juiste en volledige waarnemingen zijn ook op d't gebied nog 

 zeer gewenscht. 



■T, Th. Oudemans. 



Rustplaatsen vau Hooiwagens. 



In een der vorige Enlomologische Berichten, welke ik op dit 

 oogenblik niet bij de hand heb, werd de aandacht gevestigd op het 

 aantreffen van een groot aantal hooiwagens, die eene vrij regel- 

 matige figuur vormden. 



Dezer dagen werd ik door iets dei'gelijk getroffen, alhoewel hier 

 geene bepaalde groepeering was te onderscheiden. Ik vond n.l. op 

 twee plaatsen, tegen een muur van een huis onder eene venster- 

 bank en tegen eene plank boven den ingang van een tuinhuisje, 

 een aantal hooiwagens bijeen. Verscheidene dagen achtereen heb ik 

 dezelfde plaatsen bezichtigd en er steeds een grooter of kleiner 



