ENTOMüLOülSCHK BEUICHTHN. 199 



sterker is ontwikkeld en deu linkervooi vleugel duidelijk ziclilbuar in 

 lengte overtreft. 



Een dergelijk geval was mij bij het kweeken van vlinders nog 

 niet voorgekomen. 



P. Haverhorst. 



Nachtdieren onder de Sluipwespen. 



Door Dr. Speiser wordt hierover in het Tijdschrift « Insekten- 

 Börse XXI p. 219» o. a. het volgende gezegd: 



Het heeft in den laatslen tijd de aandacht getrokken, dat som- 

 mige soorten van sluipwespen bijzonder groote oogen bezitten, en 

 dat de kleur van het lichaam dan gewoonlijk bruingeel is. Zij be- 

 hooren niet alle tot dezelfde systematische groep, meestal tot de 

 Ophioninae (vooral Ophion en Fanlscm), maar ook tot de genera 

 Perilissus en Mesoleius der Triphoninae. Ook eenige Braconiden 

 sluiten zich hierbij aan. Prof. Ki'ieger te Leipzig is, na onderzoek 

 dezer wespen, tot het besluit gekomen, « dass sie wohl alle an 

 eine nächtliche Lebensweise besonders angepasst seien » (Sitzungs- 

 ber. Naturforsch-Gesellsch. Leipzig, 1901/2, p. 11 — 12), nadat 

 exemplaren van bovengenoemde soorten door hem en anderen des 

 nachts gevangen waren bij electrisch licht, tijdens het verzamelen 

 van vlinders. Speiser voegt er aan toe, dat hij de sluipwespen ook 

 meermalen op het licht van olie- of petroleumlampen zag afkomen 

 en wijst op de bevestiging «der Kriegersche Vermutung der nächt- 

 lichen Lebensweise», door de waarnemingen van van Pelt Lechner, 

 die OpJiïou luteus des nachts druk bezig heeft gezien met hel 

 nazoeken van planten, waarop nacht-rupsen van A(/roüs-soovXen en 

 Leucania li/thargi/ria Esp. aanwezig waren. (Tijdschr. v. Entom. 

 XLVII, p. VII). 



Door van Pelt Lechnei- werd dit medegedeeld op de vergadering 

 der Ned. Entom. Ver. van 24 Januari 1904 te Utrecht, naar aan- 

 leiding van een vroeger bericht van .1. Th Ouilomans (Tijdschr. 

 V. Entom. XLVI, Versl. p. 57), die ook herhaaldelijk Ophmunae 



