ENTOMOLOGISCHE BERICHTEN. 57 



über Kaiser Wilhelms Land und den Bismarck- 

 Archipel. Herausgegeben von der Neu Guinea 

 Compagnie zu Berlin, 1891, }). 38) zegt hiervan: 

 »Sie beginnen sofort sich in die Haut einzubohren.« Daar hij 

 eenige regels te voren beweert: »Sie ist von microscopischer 

 Kleinheit und nur beim schärfsten Zusehen auf der Hautals 

 ein winziges rothes Püncktchen bemerkbar,« zoo moeten wij 

 wel hieruit besluiten, dat hij bedoeld heeft, dat deze larven 

 zich slechts met haar snuitje (mandibulae + hypopharynx) in 

 de huid van hun gastheer boren. Wichmann (45^ Bulletin 

 der Maatschap p ij ter Bevordering van het 

 Natuurkundig Onderzoek der Nederlandsche 

 Koloniën, 1903, Juli, p. 20) nu beweert: »Deze nauwlijks 

 zichtbare beestjes kruipen onder de huid en leggen daarin 

 hunne eieren.« — Ik beschouw dit als absoluut onmogelijk: 

 diertjes, die graaf- of knaagwerktuigen missen en zulke lange 

 pooten hebben, kunnen niet onder onze huid kruipen. 

 Bovendien zag Lauteebach de diertjes als roode puntjes o p 

 de huid. De huid zwelt na den steek op en overwelft den 

 parasiet, zoodat ten slotte daarvan niets meer te zien is. 

 Van dee, Sande zegt dan ook (apud Oudemans, Acari, in 

 Nova Guinea, vol. V, Zoologie, p. 159): »The blisters may 

 increase to become vesicles and bullae, Avholly filled with a 

 serous liquid, and having a diameter of about 3 centimeter 

 and a height op about 8 millimeter. 1 have never observed 

 the mite on these bullae.« — Hier hebben wij derhalve 

 dezelfde verschijnselen als hierboven beschreven zijn van Lvodes 

 reduvius (L.). — Mijne zienswijze hieromtrent wordt geheel 

 gedeeld door den heer Van der Sande (loco citato) : »Adjoining 

 my own experiences, I am obliged to suppose that the mites 

 remain on the surface of the skin and only put their mouth- 

 parts or mandibles in it. This I infer from the fact that the 

 mites collected by me, indiflFerently either they were collected 



