66 ENTOMOLOGISCHE BERICHTEÏ«. 



hoofdjes van Succisa pratensis. Speijer toonde later aan, dat 

 dezelfde rupsen eene dofroode tint aannemen, wanneer zij met 

 Heide-bloemen gevoed worden. 



Rupsen van Psilura rnonacha, met Pinus sylvestris gevoed, 

 worden groen ; wanneer zij alleen Eik of Beuk vreten, nemen 

 zij een bruine of grijze tint aan. 



Els schijnt aan de rupsen van Lasiocampa quercus eene bruine 

 kleur te geven met een geelachtigen driehoek op 

 lederen ring; Pictet ontving vele dergelijk geteekende jonge 

 rupsen uit Leipzig; zij waren afkomstig uit eieren van vlin- 

 ders, waarvan de rupsen op Els geleefd hadden, en waren zelve 

 weder hiermede gevoed. 



Rupsen van Saturnia pavonia worden bruin wanneer zij 

 Pioen-bladeren vi-eten ; grijsachtig door Noot; zeer levendig 

 groen, bijna blauw, door Laurierkers; groenachtig grijs door 

 Eik. De zwarte ringen, welke de jonge rupsen bezitten, doch 

 verliezen wanneer zij volwassen worden, verdwijnen ook bij 

 voedering met bovengenoemde gewassen. De knobbeltjes worden 

 grijs door Pioen, donkerder door Eik, en groen door Laurierkers. 



Ook de rupsen van Ocneria dispar ondergaan zeer groote 

 veranderingen bij dergelijke proefnemingen. Hier heeft Noot 

 de krachtigste werking; maar Lijsterbes en Mispel veroorzaken 

 ook verkleuring. Door voedering met wilde Kastanje (Aesculus 

 liippocastanum) wordt het lichaam der rupsen voor ongeveer 

 7:5 gedeelten groenachtig, het voorste derde gedeelte grijs ; de 

 blauwe zoowel als de roode wratten worden groen. 



Arctia caja wordt, wanneer zij wilde kastanje vreet, tusschen 

 de haren licht groenachtig. Vreemd is het, dat deze rups bij 

 voedering met Pioen eenige haren begint te verliezen. 



Gele jonge rupsen van Vanessa urticae, met Hop gevoed, 

 werden zwart. 



Buitendien doet Pictet nog mededeelingen over Agrotis pronuha^ 

 Pieris rapae en P. bï'assicae en over zijne uitvoerige proeven met 



