ENTOMOI.OfüSCIIK BKIÎICHTEX. 83 



waarts ombuigt, zieh kort daarop weer achterwaarts richt, om, 

 even voorbij liet punt van oorsprong uit de peritremata, plot- 

 seling te eindigen, middelerwijl 3 tracheeëntakken afgevend, 

 die zich achterwaarts begeven. 



Anystis haa-amrn (L.). Ook hier zijn de peritremata slechts 

 spleetvormige stigmata ; de spleet is echter zóó wijd, dat men 

 de peritremata eerder gootvormig moet noemen ; zij verwijdt 

 zich nog meer in het gedeelte, dat zich vrij in de lucht bevindt 

 en bekend is onder den naam van »hoorn« ; deze »hoorn« is 

 dus geen buis, maar een spatelvormig, dorsaal concaaf* gedeelte. 

 Ook hier geven de beide korte, dikke tracheeëustammen zij- 

 waarts een dikkeren traeheeënstam af, die zich eerst naar voren 

 begeeft, over de basis der palp loopt, tusschen palp en poot T 

 een naar buiten convexe lus of bocht vormt, daarna over de 

 basis van poot I loopt, en tusschen pooten I en TI blind ein- 

 digt. Aan dit blinde einde ontspringen eenige fijne tracheeën. 



Tarsotomus parietinus (Herm.) Het tracheeënsysteem is gebouwd 

 als dat der vorige soort. 



G ENITAALTIÎ ACHEEËNSYSTEEM. 



Mexge (1855) was de eerste, die bij ChernetuL'n in de nabij- 

 heid der manlijke genitalia met lucht gevulde instuljjingen zag. 

 Hij wijst al op de gelijkenis met tracheeën. Hij zag ze soms 

 uitgestulpt. Simon (1879) beeldt zulke uitgestulpte af. Crone- 

 BERG (1888) vermoedt, dat zij aan tracheeën homoloog zijn. 

 Bernard (1893) meent : het zijn tracheeën. Michael (1896) is 

 de eerste, die dergelijke met lucht gevulde instulpingen bij 

 Acari waarnam en wel bij de manlijke Bdellas. Thor (1903) 

 vindt zulke organen bij Erythraeus d" J*. Oudemans (190(3) vindt 

 bij het d" van Eupodes één luchtblaas (dus niet twee !). 



Bovengenoemde schrgvers bouwen hypothesen op, waarmede 

 wij niet verder komen. Zoo lang wij bij verwante dieren geene 



