ENTOMOLOG ISCHE BERICHTEN. 89 



is. De wespen van L. pini en similis zijn werkelijk niet of 

 hoogst moeilijk te onderscheiden, maar wegens het groote 

 verschil in het uiterlijk der larven had men er tot nog toe 

 niet aan gedacht, deze beide tot ééne soort te vereenigen. 



Vooral aan »Forstentoraologen« welke meer op de biologie 

 der insecten letten, valt het moeilijk slechts ééne soort aan te 

 nemen. Gewoonlijk toch vindt men de similis-lRYxe eenzaam 

 levend, terwijl de plrii-larven tot aan het inspinnen steeds in groot 

 aantal gezellig bij elkaar blijven. Wel zijn er ook enkele 

 gevallen bekend, dat de sirniUs-larveü in grooter hoeveelheid 

 optraden, zonder dat er /)m/-larven bij gevonden werden ; neemt 

 men slechts ééne soort aan, dan zouden dus alle /»//«'-larven 

 zich hier in het aberratie-kleed vertoond hebben, wat Baer 

 niet waarschijnlijk vindt. Hij stemt toe, dat er in de berichten 

 omtrent vreterij van s/mi/ïs-larven in massa wel eenige ondui- 

 delijkheid heerscht, maar volgeus hem is er toch niet te twijfe- 

 len aan de »reine Similis-Frasz« van 1867 in de Oberförsterei 

 Pütt, Regierungsbezirk Stettin, en de door Judeich waargeno- 

 nomen vreterij aan Weymonths-dennen in den slottuin te 

 Hohenelbe. In het algemeen geeft L. similis, hoewel zij op 

 Pinus silvestris voorkomt, de voorkeur aan Pinns strohus ; door 

 Snellen van Vollenhoven wordt zij dan ook de »Weymonth- 

 b lad wesp« genoemd, omdat de larven in Nederland door hem 

 uitsluitend hierop werden waargenomen (Tijd sehr. v. Entom. 

 II, p. 134 — 142). Daarentegen is L. pini nog nooit vretend op 

 Pinus strohus aangetroffen. 



In de omstreken van Tharandt is jaarlijks de eenzaam levende 

 siynilis-larve te vinden ; Baer heeft er gedurende zes jaren te 

 vergeefs naar larven van L. pini gezocht. Ook Nitsche heeft 

 ze tijdens zijn 25-jarig verblijf aldaar nooit kunnen ontdekken. 

 Hierbij wordt opgemerkt, dat om Tharandt, bij eene hoogte van 

 ongeveer 300 M. boven de zee, weinig groote »reine Kiefer- 

 bestände« voorkomen. De levenswijze van pini is echter aan 



